مهمان گرامی، خوش‌آمدید!
شما قبل از این که بتوانید در این انجمن مطلبی ارسال کنید باید ثبت نام کنید.

نام کاربری
  

گذرواژه‌
  





جستجوی انجمن‌ها

(جستجوی پیشرفته)

آمار انجمن
» اعضا: 32,523
» آخرین عضو: rosalynef11
» موضوعات انجمن: 26
» ارسال‌های انجمن: 51

آمار کامل

کاربران آنلاین
در حال حاضر 18 کاربر آنلاین وجود دارد.
» 2 عضو | 16 مهمان
NeWSGably، rosalynef11

آخرین موضوع‌ها
最好的免費在線撲克網站就在這裡!
انجمن: كودك يك تا پنج سال
آخرین ارسال توسط: Rabe168
1 ساعت پیش
» پاسخ: 0
» بازدید: 1
سوال تربيتي كاربران
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: EldarIV
3 ساعت پیش
» پاسخ: 1
» بازدید: 2,231
پرخاشگري دركودكان ابتدايي
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: Evelynpaype
4 ساعت پیش
» پاسخ: 4
» بازدید: 7,260
фото голых женщин 55 лет
انجمن: سوالات تربيتي والدين
آخرین ارسال توسط: Lamonttiz
10 ساعت پیش
» پاسخ: 3
» بازدید: 380
سوال كاربران
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: GnatkinBV
11 ساعت پیش
» پاسخ: 3
» بازدید: 1,984
Enjoy our scandal amateur...
انجمن: سوالات تربيتي والدين
آخرین ارسال توسط: Lamonttiz
دیروز، 06:32 PM
» پاسخ: 6
» بازدید: 784
بهترين نوع آموزش به كودكا...
انجمن: كودك يك تا پنج سال
آخرین ارسال توسط: EldarIV
دیروز، 04:46 PM
» پاسخ: 2
» بازدید: 4,165
سوال تربيتي كاربران
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: LillieMab
دیروز، 01:00 PM
» پاسخ: 1
» بازدید: 1,978
در سنجش اختلال خواب كودكا...
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: Jennyjax
دیروز، 12:53 PM
» پاسخ: 1
» بازدید: 1,100
چطور به كودك خود كمك كنيم...
انجمن: كودك يك تا پنج سال
آخرین ارسال توسط: GnatkinBV
دیروز، 10:09 AM
» پاسخ: 4
» بازدید: 2,447

 
  توصيه هايي جهت انجام تكاليف مدرسه براي والدين درمنزل :
ارسال کننده: a.a - 2017/11/06، 04:24 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - پاسخ (1)

1- عدم انجام تکلیف مدرسه  توسط كودكان را شخصی نگیرید با آنها با پرخاشگري رفتار نكنيد
۲-مدت زمان لازم برای انجام تکالیف توسط فرزندتان را بشناسید واز كودك بخواهيد درزمان مشخصي تكاليفش را انجام دهد.
۳-به روش انجام تکالیف توسط فرزندتان دقت کنید به كودك زيادازحد سخت نگيريد
۴-کودک را تشویق زبانی کنید .
۵- به کودک امکان انتخاب بدهید به كودك اجازه دهيد مشتاقانه به انجام تكاليف بپردازد
۶- مسئولیت انجام تکالیف و وظیفه شناسی در این مورد را به او واگذار کنید
۷- وقت و جای معیني كه از نوركافي برخوردار باشد را برای انجام  تکالیف مدرسه در نظر بگیرید
۸- برنامه ریزی داشته باشید
۹- برنامه زندگی خود را با تكاليف فرزندتان تنظیم کنید تا مداخله اي درانجام تكاليف نداشته باشد
۱۰- تکلیف مدرسه کار کودک است نه والدین شما مي توانيد كنار كودك با او همياري كنيد نه همكاري فقط مي توانيد به او دلگرمي دهيد ولي به هيچ عنوان تكاليفش را انجام ندهيد درمواقعي كه حس مي كنيد كودك درانجام تكاليف بسيار ناتوان است واحساس عجز مي كند مي توانيد او را حمايت وبه او اعتماد به نفس دهيد.
 

چاپ این مطلب

  چطور مي توانم كودك مودب تربيت كنم ؟
ارسال کننده: a.a - 2017/11/01، 06:23 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

شما مي توانيد با آموزش يك سري از اصول به كودكان آنها را براي پا گذاشتن به دنياي بزرگسالي وآشنایی با مهارت هاي كلامي وارتباطي آماده كنيد  . وبه اين ترتيب شما مي توانيد با آموختن رفتارهای ساده مودبانه به کودکتان به او در ارتباط با دیگران کمک كنيد .کودکان معمولا به طور عامدانه بی‌ادب نیستند، در اغلب موارد مسئله این است که آنها اصول رفتار مودبانه را یاد نگرفته‌اند. وما به عنوان والدين وظيفه داريم به آنها بياموزيم .كه درزير به ذكر چند مورد از اصولي كه درزندگي بايد بياموزند آشنا مي كنيم

این 25 مورد خلاصه  آدابی است که کودک تا 8سالگی باید یاد گرفته باشد:
1-  هنگامی چیزی را می‌خواهی بگو: "لطفا".
2- هنگامی چیزی به تو می‌دهند، بگو: "متشکرم."
3- هنگامی که بزرگترها با یکدیگر حرف می‌زنند، میان حرف آنها نپر، مگه اینکه مسئله‌ای فوری مطرح باشد. آنها حواس‌شان به تو هست و وقتی حرف‌شان تمام شد به تو پاسخ خواهند داد.
4- اگر لازم است که توجه کسی را  فورا جلب کنی، گفتن عبارت "ببخشید" مودبانه‌ترین راه برای وارد شدن به مکالمه است.
5- اگر کوچکترین تردیدی درباره انجام کاری داری، اول از پدر و مادر اجازه بگیر تا بعد پشیمان نشوی.
6- دیگران علاقه‌‌ای به دانستن اینکه تو از چه چیزهایی بدت می‌آید، ندارند. نظرات منفی‌ات را برای خودت، یا بین خود و دوستانت نگهدار، و دائم به بزرگترها نق نزن.
7- در مورد خصوصیات جسمی دیگران اظهار نظر نکن، مگر اینکه بخواهی از آنها تعریف کنی که باعث می‌شود آنها خوششان بیاید.
8- هنگامی دیگران از تو می‌پرسند، حالت چطور است، به آنها پاسخ بده و بعد حال آنها را هم بپرس.
9- هنگامی در خانه دوستت هستی، به یاد داشته باش که از والدین دوستت به خاطر اجازه دادن به رفتن به خانه آنها تشکر کنی.
10- اگر دری بسته بود، پیش از وارد شدن، ابتدا به در ضربه بزن، و منتظر بمان تا ببین پاسخی داده می‌شود یا نه.
11- هنگامی که تلفن می‌زنی، اول خودت را معرفی کن و بعد بپرس آیا می‌توانی با شخص مورد نظرت صحبت کنی یا نه.
12- به دیگران احترام بگذار و اگر به تو هدیه‌ای دادند، بگو: "متشکرم." به جای ای‌میل زدن، نوشتن یک نامه دست‌نویس تشکر بسیار موثر است.
13- در مقابل بزرگسالان از کلمات ناشایست استفاده نکن. آنها خودشان همه این کلمات را بلدند و استفاده تو از این کلمات باعث ملال و ناخشنودی آنها می‌شود.
14- افراد را با نام‌های تحقیرآمیز صدا نزن.
15- دیگران را به هیچ دلیلی مسخره نکن. این کار باعث می‌شود در نظر دیگران آدم ضعیفی به نظر برسی، و دست انداختن دیگران کار نادرستی است.
16-حتی اگر یک بازی یا مراسم برایت خسته‌کننده است، آرام بنشین و خودت را علاقمند نشان بدهد. بازیکنان یا نمایش‌دهندگان دارند حداکثر تلاش‌شان را می‌کنند.
17-اگر به کسی تنه زدی، فورا بگو "ببخشید."
18-هنگام سرفه یا عطسه کردن دهانت را بپوشان و در جلوی دیگران فین نکن.
19- اگر می‌خواهی از دری عبور کنی، ببین آیا می‌توانی در را باز نگهداری تا کسی دیگری هم از آن رد شود.
20- اگر به پدر و مادر، معلم یا همسایه‌‌ای برخوردی که دارد کاری را انجام می‌دهد، از او بپرس کمک می‌خواهد. اگر جواب مثبت بود، به او کمک کن- به این ترتیب ممکن است چیز جدیدی یاد بگیری.
21- هنگامی که بزرگسالی از تو تقاضای انجام کاری را کرد، با روی گشاده و بدون نق زدن به او کمک کن.
22- هنگامی که کسی به تو کمک کرد، بگو: "متشکرم." این شخص احتمالا بار دیگر هم به تو کمک خواهد کرد. این امر به خصوص در مورد معلمان مصداق دارد!
23- از وسائل غذا خوردن درست استفاده کن. اگر نمی‌دانی که چطور با این وسائل غذا بخوری، از پدر و مادر تقاضا کن به تو آموزش دهند، یا دقت کن آنها از این وسائل چطور استفاده می‌کنند.
24- هنگام غذا خوردن روی ران‌هایت دستمال سفره بگذار و از آن برای پاک کردن دهانت در هنگام لزوم استفاده کن.
25- برای برداشتن چیزها از روی میز غذا خم نشو؛ از دیگران تقاضا کن آن را به تو رد کنند.

چاپ این مطلب

  چه بكنيم تا فرزندمان در انجام تكاليف سهل انگاري نكند
ارسال کننده: a.a - 2017/10/31، 12:31 PM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

اتاق تکلیف درست کنید
اگر می‌توانید برای کودک یک فضای آرام و کنترل شده برای انجام تکالیف اختصاص دهید. حواس‌تان باشد که در این فضا هیچ وسیله‌ای که باعث حواس‌پرتی کودک شود نباید وجود داشته باشد.

به او کمک کنید
هر زمان که کودک‌تان از شما کمک خواست به او کمک کنید. به او بگویید که این چالشی است که او باید بتواند از عهده آن بربیاید و می‌تواند روی کمک شما هم حساب کند. یکی از کمک‌های شما می‌تواند این باشد که درباره موضوعی از درس که او ابراز بی‌علاقگی می‌کند، یک نمایش یا حتی اردو راه بیندازید.

جایزه بگذارید
اگر کارهایش را انجام داد یا زمانی که به یک سؤال سخت پاسخ داد، جایزه‌ای هرچند کوچک برايش در نظر بگیرید. حتی اگر جایزه‌ای که می‌گیرد عصبانی‌اش کرد، شما آرامش‌تان را حفظ کنید و به سیستم پاداش‌دهی ادامه دهید.

زمان تعیین کنید
حواس‌تان باشد که زمان دیروقت را برای انجام تکالیف درنظر نگیرید و کمی بعد از آمدن از مدرسه و استراحت او را به اتاقی که باید تکالیفش را انجام دهد، راهنمایی کنید. اگر مشق را به دیروقت موکول کنید، کودک خسته خواهد شد و تمرکزش را برای مطالعه از دست خواهد داد.

از همکلاسی‌ها کمک بگیرید
اگر دوست یا همسایه‌ای دارید که همسن کودک‌تان است و از قضا درسخوان هم هست، می‌توانید از او کمک بخواهید و در هفته یکی، دو برنامه بچینید که آنها با هم درس بخوانند تا کم‌‌کم فرزندتان به درس علاقه پیدا کند.

قاطع باشید
با لحن قاطع اما مهربان به فرزندتان بگوييد كه نمي‌تواند با كوچك‌ترين بهانه‌اي مدرسه رفتن را تعطيل كند. به همين منظور برايش قانون بگذاريد؛ براي مثال اگر بهانه بیماری را برای نرفتن به مدرسه عنوان کرد بگوييد كه حتما بايد تب بالا يا علائم روشني از بيماري يا يك دليل قانع‌كننده و درست داشته باشد تا بتواند به مدرسه نرود.

چاپ این مطلب

  پرخاشگري دركودكان ابتدايي
ارسال کننده: a.a - 2017/10/31، 10:46 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - پاسخ (4)

پسر بچه 7 ساله اي دارم كه مدام درمدرسه با بچه هاي ديگه درگير است و به آنها حرف هاي زشت مي زنه گاهي هم به بچه ها توحياط مدرسه زير پايي ميزنه تو كلاس دستش را به گردن بچه ها مي گيره زور ميگه همه مادر همكلاسي هاش را شاكي كرده خواهشا راهنمايي كنيد؟
یکی‌ از دلایل‌ بسیار مهم‌ پرخاشگری‌ در کودکان‌ یادگیری‌ است. یعنی‌ کودکانی‌ که‌ الگوهای‌ رفتاری‌ پرخاشگرانه‌ داشته‌ اند، همانند الگوهای‌ خود رفتار می ‌کنند. چنانچه‌ پدر یا مادری‌ خلق ‌و خویی‌ عصبانی‌ و پرخاشگر داشته‌ باشند، مسلماً فرزندشان‌ نیز پرخاشگر خواهد شد. این‌ رفتار توسط‌ کودک‌ یاد گرفته‌ می ‌شود. از آنجا که‌ کودکان‌ با والدین‌ همانند سازی‌ می ‌کنند، بنابراین‌ بسیاری‌ از رفتارهای‌ پدر و مادر ناخودآگاه‌ توسط‌ فرزندان‌ فرا گرفته‌ می ‌شود. توضیح‌ این‌ که‌ فرایند همانند سازی‌ کاملاً ناخودآگاه‌ صورت‌ می ‌پذیرد.

نکته‌ دیگر این‌ که‌ حتماً لازم‌ نیست‌ والدین‌ با خودِ کودک‌ پرخاشگری‌ کرده‌ باشند؛ چنانچه‌ او شاهد رفتارهای‌ خشونت ‌بار پدر و مادر با افراد دیگر نیز باشد، این‌ گونه‌ رفتار را فرامی‌ گیرد. بنابراین‌ کودکان‌ از طریق‌ مشاهده، رفتارهای‌ والدین‌ را می ‌آموزند.درغير اينصورت جز يك اختلال رفتاري محسوب شده وحتما بايد به يك رفتار درمانگر مراجعه تا ضمن بررسي جسماني وروحي او با طي كردن جلسات اصلاح رفتار رفتار او اصلاح گردد.

ر این اساس می توان رفتارهای مختلف والدین کودکان پرخاشگر را به الگوهای زیر تقسیم کرد:
۱-عدم تشویق رفتارهای مناسب کودک:
درخانواده هایی که کودکان نافرمانی، پرخاشگری و رفتار مقابله جویانه بروز می دهند، مشخص شده که والدین هیچ توجه، تشویق و پاداشی برای رفتار خوب فرزند خود قائل نمی شوند. بنابراین کودک هم هیچ دلیلی برای ارائه رفتار خوب ندارد. زیرا می داند که پدر و مادر پاسخی به این رفتار وی ندارد. در عوض والدین به رفتار نادرست و نامناسب وی با عصبانیت و خشونت پاسخ می دهند. بنابراین کودک هم برای جلب توجه آن ها، حتی توجه منفی، شروع به نافرمانی و پرخاشگری می کند.
۲- در نظر نگرفتن تنبیه مناسب برای رفتارهای بد کودک:
در بعضی خانواده ها بسیاری از والدین نمی توانند شیوه مناسبی برای تنبیه فرزند خود اتخاذ نمایند و کودکان در این قبیل خانواده ها در قبال رفتار صحیح و مناسب خود تشویق نمی شوند و همچنین به خاطر رفتار نادرستشان تنبیه مناسب دریافت نمی کنند. سرانجام این پرخاشگری، نافرمانی و رفتارهای مقابله ای در اثر مرور زمان به بخشی از شخصیت آینده کودک تبدیل می شوند. بعضی از والدین به فرزند خود اجازه هرگونه رفتار نامناسبی را می دهند و ناگهان آن ها را به شدت تنبیه می کنند. چنین رفتار بی ثباتی از سوی والدین باعث می شود که کودک هنگام بلوغ و در بزرگسالی به انجام رفتارهای ضد اجتماعی شدیدتر و خطرناک تری دست بزند.
۳- استفاده بیش از حد از تنبیه:
استفاده زیاد از تنبیه، روشی است که به جای حل مشکلات، سبب افزایش آن ها می شود. والدین که بیش از حد از تنبیه برای کنترل فرزند نافرمان خود استفاده می کنند، اعتقاد دارند که تنبیه هیچ اثری ندارد و کاملاً هم درست می گویند. این کودکان نسبت به تنبیه مصونیت پیدا می کنند، زیرا هیچ راهی برای فرار از این برخورد ندارند، استفاده زیاد از تنبیه به کودک می آموزد که برای فرار از مجازات به خاطر رفتار ناهنجارش، دروغ بگوید. در خانواده هایی که شیوه اصلی تربیت کودک، تنبیه افراطی است، کودک احساس ترس از والدین می کند و از آن ها دوری می نماید. تنبیه اگرچه باعث توقف رفتار نامناسب امروز می شود اما سبب تغییر رفتار کودک در روزهای بعد نمی گردد و انگیزه کودک برای بروز رفتار نامناسب را به هیچ وجه از بین نمی برد.
۴- ناهماهنگی در پیگیری یک روش تربیتی
بعضی والدین دائماً در حال شروع، توقف و تغییر برنامه های تربیتی کودک خود هستند. این ناهماهنگی در برنامه ها به مرور باعث وخیم تر شدن مشکلات رفتاری کودک می گردد. اگر قوانین خانه، هماهنگ و ثابت نباشد، کودک متوجه می شود که گاهی اوقات می تواند قوانین را زیرپا بگذارد. به عبارت دیگر، عدم فرمانبری وی گاه گاهی تقویت می شوند و رفتارهایی که تقویت یا تشویق نامرتب دریافت می کنند، سرانجام نسبت به هرگونه تغییر مقاومت خواهند کرد. هر زمان که تصمیم بگیرید، قواعد و تشویق ها و جریمه هایی را که در خانه مشخص کرده اید، نادیده بگیرید، در حقیقت برخی از رفتارهای مقابله جویانه کودک خود را تقویت کرده اید.
۵-تشویق رفتارهای نامناسب
بسیاری از والدین ناآگاهانه کاری می کنند یا حرفی می زنند که باعث تشویق رفتار نامناسب فرزند خود می گردد. برای مثال گاهی اوقات والدین به نافرمانی کودک می خندند یا هنگام صحبت با دیگران، ناگهان حرف خود را قطع می کنند تا به سخنان فرزند خود که مرتب باعث توقف صحبت آن ها دیگران می شوند توجه نمایند. در مواردی دیگر والدین به قشقرق های کودک با یک بوسه یا بغل کردن وی پاسخ می دهند و یا هنگامی که کودک در فروشگاه شروع به گریه و زاری می کند برای او شکلات یا خوراکی می خرند. در تمامی این موارد، خنده والدین، توجه و پاداش ها باعث تقویت رفتارهای نامناسب کودک می شود. همچنین مواقعی که والدین به واسطه گریه و زاری یا اعتراض کودک، دست از خواسته خود بر م یدارند، نافرمانی کودک تقویت خواهد شد. در این صورت کودک یاد می گیرد که اگر مقاومت یا اعتراض کافی کند، می تواند به خواسته خود برسد .

چاپ این مطلب

  براي ايجاد جذابيت دركلاس درس چه بكنيم ؟( شماره 1)
ارسال کننده: a.a - 2017/09/26، 10:20 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

1-به محض مشاهده علایم خستگی در دانش آموزان و حواس پرتی آنان ، جریان تدریس  یا پرسش را قطع کرده و به آنها اجازه داده شود که از جای خود بلند شده ، کشش عضلانی داشته ، نفسی بکشند و دقایقی کوتاه آزاد باشند ( در این حال تحمل برخی مزه پرانی ها به هم در جلسات اول  ، ضروری است و سپس عادت خواهند کرد ) ، اگر بدون توجه به خستگی دانش آموزان به تدریس یا پرسش ادامه دهیم ، در واقع کاری بیهوده و بی ثمر را دنبال خواهیم کرد .

2-     هیچگاه بدون اطلاع قبلی ، پرسش کلاسی یا امتحان کتبی برگزار نکنیم و حتی در جلسه قبل ، صفحات و نوع پرسش و حتی افرادی که از آنان پرسش شفاهی انجام می شود تلویحا" مشخص شوند و این صرفا" برای رفع حالت اضطراب دانش آموزان است ، برخی معلمان برای  حالت " همیشه آماده باش بودن کلاس " توجهی به این نکته ندارند که امتحان یا پرسش  بدون اطلاع قبلی ، از نظر دانش آموزان نوعی مچ گیری محسوب می شود . در رابطه با دانش آموزانی که از آنان پرسش به عمل می آید باید گفت معمولا" به سه دسته تقسیم می شوند و هر کسی تکلیف خود را خواهد دانست و در کنار آن پاسخ گویی داوطلبانه هم مد نظر قرار می گیرد و بدین ترتیب دانش آموزان تمایل بیشتری هم برای جواب دادن دارند و درگیری ها خیلی کمتر می شود .

3-  حتما" قبل از تدریس درس جدید ، خلاصه مطلب قبلی برای دانش آموزان گفته شود و آنها را به هم ربط داد .

4-  اگر وقت اضافه ای در کلاس موجود بود ، نباید گذاشت دانش آموزان از سرو کول هم بالا بروند بلکه به نحوی باید آنها را تحت آموزش قرار داد به عنوان مثال صحبت و تبادل نظر در مورد مسایل اجتماعی محل سکونت ، یا وضع مدرسه و غیره ، دانش آموزان اظهار نطر در جمع را خیلی دوست دارند .

5- طوری برنامه ریزی شده  که هر جلسه با توجه به دوره تحصیلی و پایه ، حدود 3 تا 5 دقیقه یک رفتار نیکو اجتماعی  فردی ، و یک روایت یا حئیث مرتبط با دانش آموزان در پایان کلاس ذکر می شود . دانش آموزان آن را یاداشت می کنند این موارد حتی در کلاس ریاضی  و تاریخ و غیره هم امکان پذیر است و اگر حالت اظهار نظر پیدا کند ، از آن به عنوان روش تدریس  " قضاوت به شیوه حقوقی"  هم   استفاده می شود .

6- با بهره گیری از روش ایفای نقش ( برای هر درسی امکان دارد) توسط دانش اموزان ، منظور خود و موضوع  را سریعتر و بهتر به دانش آموزان منتقل کنید ، بهتر است جلسه قبل ، قرار ایفای نقش ، موضوعات و شرکت کنندگان مشخص شوند .حمید رضا ترکمندی

7- به صلاحدید معلم می توان هر جلسه یکی از دانش آموزان را به ترتیب انتخاب کرد تا مطالبی در راستای درس را به دانش آموزان ارائه دهد ( این کار بین دانش آموزان به نام کنفرانس  مشهور است) . اگر معلم بتواند اهداف این کار را کاملا" تشریح و زمینه های آن را فراهم نماید ، شاگردان هم بدان علاقمند خواهند شد ، در صورتی که همه کلاس در برنامه شرکت کنند ، موانعی مانند  تمسخر دیگران ،اضراب صحبت در روبروی همکلاسی ها و غیره به تدریج  کمتر خواهد شد .

8- استفاده از ارزانترین و کاراترین تشویق ها یعنی تشویق لفظی ( با دلیل نه طبق عادت کلامی ) را در کلاس هرگز فراموش نکنید . کلماتی مانند : آفرین !  احسنت !  خوبه ! باریک ا...! تشکر ! به جابود ! خوشحالم ! و غیره اثری شگفت انگیز دارد .

9- استفاده از  تشویق " کف زدن " توسط کل کلاس برای موفقیتهای کوچک و بزرگ آنان ، یا به دنبال آمادگی کل دانش آموزان یا گروهی از آنان برای پاسخ گویی به درس ، اتمام درس ، کسب نمرات مطلوب ، اظهار نظرهای مناسب و غیره ، حال و هوای کلاس را عوض خواهد کرد .

10-دو کار در کلاس نباید توسط معلم فراموش شود ، و اثر معجزه آسایی در آرامش و آمادگی دانش آموزان دارد و آن ذکر صلوات در برخی مواقع و یا  تلاوت آیاتی از قرآن مجید با ترجمه توسط یکی از دانش آموزان است . و این کار ارتباطی به دروس خاص ندارد اینکه نباید فقط به کلاس دینی و پرورشی یا قرآن بسپاریم . حداقل هر چند جلسه یکبار شروع کلاس با تلاوت قرآن در آرامش شاگردان موثر است ... ادامه دارد.....

چاپ این مطلب

  نحوه ايجاد شور و شوق مدرسه درفرزندمان دربدو ورود به كلاس اول ؟
ارسال کننده: a.a - 2017/09/24، 05:29 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

هر ساله با آغاز شدن بهار علم و دانش و نزدیک شدن به ماه مهر،شاهد صحنه هایی از گریه،شیون،ترس و هراس کلاس اولی ها از مدرسه و کلاس درس هستیم که باعث ایجاد  دلهره و استرس های شدید در میان برخی از محصلان در مقطع مذکور می شود،امری که با اتکای به چند روش ساده می توان آن را مهار و کنترل کرد.

*لزوم آشنایی فرزندان با فضای مدرسه پیش از برگزاری کلاس درس.
*حضور کنترل شده كودك پيش از مدرسه در میان طیف هم سن و سالان.
*بازخوانی وخاطره گویی  خاطرات شرين از دوران مدرسه و کلاس درس
* همراه كردن حس ورود به مدرسه واحساس نو شدن با خريد لوازم نو براي ورود به مدرسه .
* آموزش كودك وتاكيد اين نكته به او كه رفتن به مدرسه جزء يكي از ملزومات مراحل زندگيست وتاثير بسزايي درآينده او دارد .
* پيش از مدرسه او را با محيط مدرسه وحتي كلاس ومعلم او آ شنا كنيم .
* معلم فرزندتان  را از نقطه ضعف ها وقوت او مطلع سازيد.
* هفته اول مدرسه هنگام رفت وبرگشت از مدرسه كنار او باشيد وبا اين موضوع احساس امنيت واعتماد به نفس را دراو القا كنيد.
* زمانيكه از مدرسه برمي گردد از اوبخواهيد كه كل اتفاقاتي كه درطي روز افتاده براي شما تعريف كند وشما هم با تمام وجود به او گوش فرادهيد .
* هروز تكاليف او را با شور واشتياق پيگيري كنيد .

چاپ این مطلب

  نكات مهم براي والدين كلاس اولي:
ارسال کننده: a.a - 2017/09/23، 10:01 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - پاسخ (1)

چند نکته مهم برای اولیاءکه فرزند آنها برای سال اول وارد مدرسه شده است:
1)به خاطر اینکه فرزندتان درس و تحصیل را شروع نموده سعی نکنید موقیعت کودکانه را از او بگیرید .بازی های کودکانه یکی از راه های رشد ذهنی خواهد بود.
2)کودکان در مدرسه دوستانی انتخاب خواهند کرد .سعی نکنید با نصیحت کردن مانع از انتخاب آنها شوید زیرا انها با تفکر کودکانه خود دوستانی انتخاب می نمایند که مسلما با نگرش های ما متفاوت است.پس نظرشان برای خودشان مهم و با ارزش است.
3)کودکان خود را تحت اموزش های تکراری و خسته کننده قرار ندهید زیرا ممکن است رشد فکری آنها را محدود کنید .انچه که معلمین از او می خواهند کافی است.خواندن یک مطلب برای کسی که او آن را قبلا یاد گرفته است خستگی ایجاد می کند.
4)هیچوقت مانع از ارضای خواسته های منطقی کودک نشوید و با فریاد و قهر کردن او را مجبور به صرف نظر کردن از خواسته هایش نکنید یادتان باشد او کودک است و شما بزرگسال و ما نمی توانیم کودک را با تفکر کودکانه بزرگسال بدانیم
5)باید بدانیم کودک نیاز به تحرک ،استقلال و مطرح کردن خود دارد.نه تنها محدودیت قائل نشوید بلکه محیطی را فراهم نمایید که بتواند نیازها و استعدادهای خود را بروز دهد.
6)طوری در منزل برنامه ریزی نمایید که میهمانی ها ،گردش ها و پارک رفتن به قوت خود باقی باشد .به او نگویید چون تو ترس داری به خاطر تو این برنامه لغو می شود.زیرا او احساس میکند درس و مدرسه برای او محدودیت ایجاد نموده است.
7)به سوالاتی که از طرف او مطرح می شود ارام وصمیمانه پاسخ دهید زیرا کودکانی که زیاد سوال میکنند می خواهند بیشتر بدانند این به نفع کودکان است و باید موقیعت را مغتنم شمرده و باعث رشد فکری او شوید.
8)در مقابل خواسته ای که مجبورید به دفاع از کودک برآیید محتاط باشید زیرا پشتیبانی و دفاع بیش از حد ممکن است اعتماد به نفس و قدرت را از او بگیرد و او احساس کند همیشه شما در کنار او هستید .باید بداند که خیلی از مسائل و مشکلات را خودش باید حل کند و در بعضی موارد حقش را بگیرد
9)اگر فرزند شما نمره ای کم بگیرد به او القا نکنید تو کم هوشی و یا مغزت نمیکشد.هرگز چنین نیست باید روش های ایجاد انگیزه و پیشرفت را یاد بگیریم و تا انجایی که به صلاح است او را یاری نماییم
10)در مقابل لوازم شخصی او بازرس نباشیم و مدام کیف او را بازرسی نکنیم.حتی اگر میخواهید نمره او را ببینید از او اجازه بگیرید .زیرا او یاد می گیرد تا بدون اجازه به وسایل دیگران نباید دست زد
11)به فرزندتان اعتماد کنید زیرا هیچ طلایی عیارش بیشتر از اعتماد نیست .باید به او اعتماد داشته باشید
12)سعی نمایید نظرات پدر و مادر باهم تعارض نداشته باشد ،اگرکودک خلافی انجام دهد مادر اورا در اغوش بگیرد و پدر او را تنبیه نماید او شاید نمیداند که کارش صحیح است یا غلط .او دچار تعارض می شود که یک نفر اورا تنبیه می کند و نفر دیگر او را تایید می کند
13)از کودک انتظار نداشته باشید که رام و مطیع شما باشد و همواره آرام و ساکت در گوشه ای بنشینید.وجود شیطنت و بازی گوشی و حالت فعال و پر جنب و جوش ناشی از سلامت جسمی درونی و ذهنی اوست.
14)تشویق باعث پیشرفت می شود اما نباید بیش از اندازه باشد زیرا هم بی ارزش می شود و در همه کارها کودک انتظار تشویق خواهد داشت حتی نباید تشویق به حالت رشوه درآید
15)تکالیف منزل کودک در سال های اول دبستان باید بسیار محدود باشد و باعث خستگی و دلزدگی کودک نشود.استاندارد جهانی تکلیف بچه کلاس اولی حدود 30 دقیقه است ،دومی 1 ساعت و سومی 1:5 ساعت است.
16)استرس و دلشوره تکلیف و امتحان مختص کودک است .از همان سال اول نباید این دلهره به والدین انتقال یابد و کودک هیچ احساس دلشوره ای نکند .در اصل یکی از اهداف تکالیف خانه ایجاد حس مسئولیت برای کودک است نه برای اولیاء
برای انجام تکلیف مادر اصرارنداشته باشد قدم به قدم باهم پیش بروند ، بلکه مادر باید نظارت کلی داشته باشد .والدین باید اجازه بدهند کودک خود فکر کند و به راه حل درست برسد.فقط باید موقعی مداخله کرد که کودک کلافه شده و واقعا نیاز به کمک داشته باشد او باید یاد بگیرد خودش فعال باشد و زیاد متکی به والدین نباشد
17)درخانه نباید افراد مختلف مثل خواهر و برادر بزرگ ،دایی عمو،و مادر با روش های مختلف و قالب های مختلف شخصیتی با کودک کار کنند..این امر باعث دلزدگی و دوگانگی در کودک می شود .نباید در منزل با کودک رفتار معلم گونه و امرانه داشت چراکه کودک ظرفیت تحمل سخت گیری توام مدرسه و هم خانه را ندارد.
18)استفاده از وسایل کمکی و بازی های فکری مثل چرتکه ،بازی الفبا و غیره برای یادگیری بهتر توام با بازی بسیار مفید است.
19)والدین و اولیاء مدرسه بهتر است از ظرفیت هوشی کودک مطلع باشند و به همان اندازه از او متوقع باشند فقط یک روانشناس می تواند با استفاده از تست های معتبر علمی بهره هوشی کودک را تعیین کند و میزان انتظار شما از اورا اعلام نماید.
این توصیه ها بدین معنی نیست که کودک کاملا ازاد باشد بلکه رفتار قاطعانه و ایجاد محدودیت در بسیاری از موارد لازم است فقط بهتر است تشویق و تنبیه فیزیکی نباشد و به صورت محرومیت های ملایم از مثلا تلویزیون و پارک اعمال شود .به خاطر داشته باشید همانطور که استفاده از یک وسیله برقی نیاز به مطالعه بروشور آن دارد رفتار با کودک نیز نیاز به مطالعه و اطلاعات دارد معلمین زحمتکش و والدین دلسوز را به مطالعه کتاب های مفید و جدید تربیتی دعوت می نماییم.

چاپ این مطلب

  علل بدخطي دركودكان كلاس اولي چيست؟
ارسال کننده: a.a - 2017/09/19، 06:56 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

علل بدخطی
 
* توجه نکردن دانش‌آموزان به خط زمینه دفتر و تخته کلاس.
* اضطراب و نگرانی دانش‌آموزان هنگام نوشتن. 
* نداشتن اعتماد به نفس هنگام نوشتن.
* نداشتن آ‌مادگی جسمانی، روانی، روحی.
* وجود اختلالات یادگیری در دانش‌آموزان.
* نداشتن هدف و انگیزه برای زیبانویسی.
* مواجه شدن دانش‌آموزان با حجم زیاد تکالیف.
* تندنویسی تکالیف.
* استفاده از خودکار، روان‌نویس و وسایل مشابه آن. 
* آشنا شدن دانش‌آموزان در کلاس اول با خط نسخ ماشینی، این امر سبب می‌شود در کلاس‌های بالاتر به سختی بتواند خط نستعلیق را جایگزین خط نسخ کند.
* خط نسخ  کتاب‌های درسی دوره ابتدایی.
* اتلاف وقت هنگام نوشتن خط نسخ مانند کلمه (محمد) اگر همین کلمه را دانش‌آموز با خط نستعلیق بنویسد سرعت بیشتری خواهد داشت.
* بی‌توجهی به هنر. 
* خط نسخ روی کاغذ حجم بیشتری می‌گیرد، اما واژگان در خط نستعلیق جای کمتری اشغال می‌کنند. 
* خط نسخ به سبب نداشتن سیرهای دایره‌ای و انحناها و قوس‌های موجود در مفردات و کلمات صرفاً یادگیری در خواندن و نوشتن را تسهیل می‌کند و تأثیری در خوش‌نویسی ندارد.
* فشردگی برنامه کلاسی در یک نیمروز و فشار بر دانش‌آموزان به سبب دو یا چند نوبتی بودن مدرسه.
* استفاده از ابزار نامناسب از جمله مداد کوتاه و کاغذ بدون خط به خصوص در پایه‌های اولیه ابتدایی.
* بی‌‌دقتی هنگام نوشتن و رعایت نکردن هم شکلی، هم اندازه و هم فاصله بودن واژگان.
* بی‌دقتی برای تمیز و مرتب نوشتن.
* تراکم بیش از حد شاگردان در کلاس و نداشتن فضای مناسب و کافی برای نوشتن.
* دادن تکالیف نامناسب و بدون تناسب با توانایی کودکان.
* بی‌اعتنایی اغلب معلمان ابتدایی به استفاده از خط‌ نستعلیق و  آموزش آن.
* واکنش‌های منفی و نامناسب بعضی معلمان در برخورد با نوشته‌های دانش‌آموزان.
* جدی نگرفتن یادگیری خط از طرف خانواده و مدرسه و نبود مراقبت‌های لازم.
* نبود انگیزه، حوصله و دانش لازم نزد برخی معلمان ابتدایی برای آموزش خط به دانش‌آموزان. 
* بدخطی بعضی از والدین، سرمشق نامناسبی برای کودکان است.
* دادن سرمشق‌هایی با رسم‌الخط نامناسب به دانش‌آموزان.
* ندانستن روش‌ و راهکارهای، خوشنویسی و اجرا نکردن تمرین‌های لازم.
* قرار دادن چپ دست و راست دست در کنار هم هنگام نوشتن.
* بی‌توجهی به زیبایی هنری خط که باعث تقویت روح لطیف در کودکان می‌شود.
* نبود دستورالعمل مشخص و روشنی برای آموزش خط نستعلیق به منظور تکرار و تمرین دانش‌آموزان.
 
ادامه دارد......

چاپ این مطلب

  راه هاي ترس زدايي معلمان براي كودكان كلاس اولي كدامند؟
ارسال کننده: a.a - 2017/09/19، 05:55 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

1-معلمان باید با استفاده از جملات سرشار از مهر و محبت و نوازش، دانش‌آموزان را آرام کنند و مدرسه را به عنوان محیطی امن، صمیمانه و همراه با آسایش و راحتی برای آنها فراهم کنند.
2-معلمان باید از هرگونه سرزنش، تهدید، تمسخر، آزار و انتقاد و تنبیه خودداری کنند.
لازم است، برخی خطاهای کودک در ورود به مدرسه و دوره اول نادیده گرفته شود.
3-باید به کودکان القا شود که مدرسه جای ترسناکی نیست.
4-معلمان باید جرات و اعتماد به نفس دانش‌آموزان را برای غلبه بر مشکلات درسی افزایش دهند.
5-مشاوره و مذاکره معلمان با اولیای دانش‌آموزان و رسیدن به تفاهم نسبی برای رفع مشکلات دانش‌آموزان کارساز است.
6-باید به کودکان برای رفتن به مدرسه از طرف والدین و معلمان امتیاز داده شود و تشویق شوند. البته بعد از عادت کردن، امتیازات کاهش یابد و حذف شود.
7-از دادن تکالیف سخت بخصوص برای کلاس‌اولی‌ها باید خودداری شود.
8-زمینه دوستی و آشنایی کودکان با سایر همکلاسی‌ها از طرف معلمان باید فراهم شود.
9-فضای فیزیکی مدرسه و کلاس باید شاداب و تزئین شود.
10-لازم است، علت‌ غیبت دانش‌آموزان از نظر جسمی و روانی بررسی و تحلیل شود و فقط به معلول توجه نشود.
11-نیازهای عاطفی، روانی، اجتماعی دانش‌آموزان از طرف معلمان ارضا شود تا آنان احساس کمبود و اضطراب نداشته باشند.
12-رضایت والدین برای همکاری و ارتباط با مدرسه از طرف معلمان و به منظور کاهش مدرسه‌هراسی کسب شود.
13-از سوی معلمان و مشاوران،‌ آموزش‌ لازم به اولیا برای جلب همکاری درخصوص شیوه رفتار با کودکان طرف داده شود تا همدلی و اطمینان خاطر در طرفین به وجود آید.
14-در صورت افت تحصیلی،‌ بروز علائم افسردگی، تهوع و بی‌اشتهایی،‌ دانش آموز باید از طرف معلم و با هماهنگی اولیا به مددکاران اجتماعی، متخصصان مشاوره و روان‌شناسی ارجاع داده شود تا درمان شود و از ادامه اختلالات روانی جلوگیری شود.
15-الگو بودن معلمان در آرامش روحی کودکان و جلوگیری از اضطراب موثر است.
16-رفتار، حرکات و سکنات معلم (مثل حرکات دست،‌ چشم و قسمت‌های مختلف بدن) در ایجاد آرامش یا اضطراب دانش‌آموزان موثر است.
17-آراستگی ظاهر معلم مثل لباس، رنگ لباس و صورت و آرایش معلم در آرامبخشی دانش‌آموزان موثر است.
18-تبعیض قائل نشدن معلم و صبور بودن مقابل ناملایمات دانش‌آموزان ضرورت دارد.
19-به جای وابستگی کودک به معلم بهتر است معلم به کودک وابسته باشد.
20-عوامل نفرت از مدرسه مثل تکالیف سخت و سنگین باید حذف شود.
21-دادن جایزه و هدایا به کودک بخصوص در روز اول ورود به مدرسه از طرف معلم لازم است.
22-معلمان و والدین باید حس استقلال در کودکان ایجاد کنند تا به این باور برسند که بدون والدین می‌توانند در مدرسه مستقل باشند.
23-علت نرفتن کودک به مدرسه باید دقیقا بررسی شود.
ب
24-ا کودک با محبت و ملایم صحبت شود و از تذکرات تند و نصیحت تکراری و بی‌مورد خودداری شود.
25-مثبت کودک برای مدرسه رفتن مورد توجه و تشویق قرار گیرد.
26-به کودک باید نشان داده شود که مدرسه آمدن خیلی مهم و باارزش است و در آینده برای جامعه، والدین و کشور مفید و موثر خواهد بود تا احساس ارزش و غرور کند.
27-اطلاعات لازم از طرف مشاوران ـ والدین درباره مشکلات جسمی و اختلافات خانوادگی کسب و براساس آن برنامه‌ریزی کنید.
نظم و ترتیب را باید به دانش‌آموزان آموخت.

چاپ این مطلب

  چرا فرزندانم به هم حسادت مي كنند؟
ارسال کننده: a.a - 2017/08/12، 11:01 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

آنچه بيشتر والدين بايد بدانند اين است كه گاهي اوقات بطور ناخواسته با ايجاد تمايز ميان فرزندانمان موجب رنجش وحسادت آنها نسبت به يكديگر خواهيم شد.والدين معمولا براين ادعا هستند كه بين فرزندانشان فرق نمي گذارند درحاليكه نظر فرزندان اغلب به گونه اي ديگر است كه پدر ومادرشان به يكي از آنها بيشتر اهميت مي دهند در نتيجه شروع به حسادت مي كنند . گاهي ما توجهمان به فرزند بزرگتر بيشتر است چون با وجود او تمامي گذشته برايمان مروز مي شود ويا به فرزند كوچكترمان بخاطر شرين زباني و با مزه بودن بيشتر توجه مي كنيم يا به يكي از جنسيت ها علاقه بيشتري نشان مي دهيم .اين درحالي است كه ما از درون فرزندانمان را يك جور دوست خواهيم داشت ولي درعمل نمي توانيم رفتار يكساني داشته باشيم .  معمولا فرزنداني كه كمتر مورد توجه واقع ميشوند از اعتماد به نفس كمتري برخوردارند.والدين هيچگاه نبايد فرزندان خود را باهم مقايسه كنند بلكه هريك را بنا به مشخصاتشان بايد متفاوت رفتار كنند .گاهي فرزندان به دليل جلب توجه سعي مي كنند كه رفتاري شبيه به هم داشته باشند و خود اين موضوع موجب مي شود كه از خلاقيت آنها جلوگيري شود.1- ترتيب سني 2- افزايش سن پدر ومادر 3- جنسيت وظاهر بچه ها همه از جمله عواملي هستند كه موجب بروز اين مشكلات مي شود ولي درانتها بايد گفت كه والدين با درايت هميشه سعي مي كنند رفتار ها متفاوت را درشرايط متفاوت نشان دهند طوري كه فرزندان بجاي حسادت به هم رقابت سالم داشته باشند .

چاپ این مطلب