مهمان گرامی، خوش‌آمدید!
شما قبل از این که بتوانید در این انجمن مطلبی ارسال کنید باید ثبت نام کنید.

نام کاربری
  

گذرواژه‌
  





جستجوی انجمن‌ها

(جستجوی پیشرفته)

آمار انجمن
» اعضا: 8,783
» آخرین عضو: oracoqyd
» موضوعات انجمن: 81
» ارسال‌های انجمن: 217

آمار کامل

کاربران آنلاین
در حال حاضر 17 کاربر آنلاین وجود دارد.
» 2 عضو | 15 مهمان
Gricearcance، Idealtoptield

آخرین موضوع‌ها
weight loss shakes orafz
انجمن: سوالات تربيتي والدين
آخرین ارسال توسط: Gricearcance
8 دقیقه‌ی پیش
» پاسخ: 114
» بازدید: 333
بي خوابي كودك را چگونه بر...
انجمن: انجم كودكان شش تا ده سال
آخرین ارسال توسط: pacmmmo
2 ساعت پیش
» پاسخ: 5
» بازدید: 348
ملاك هاي رفتارهاي جنسي نا...
انجمن: انجمن اختلالات جنسي كودكان
آخرین ارسال توسط: Cherlezmer
2018/07/21، 12:17 PM
» پاسخ: 7
» بازدید: 909
علايم افسردگي دركودكان ور...
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: Thomasemurl
2018/07/18، 11:09 AM
» پاسخ: 2
» بازدید: 720
نحوه شناخت افسردگي دركودك...
انجمن: انجم كودكان شش تا ده سال
آخرین ارسال توسط: a.a
2018/06/30، 11:09 AM
» پاسخ: 0
» بازدید: 622
آموزش كنترل خشم به كودكان
انجمن: انجم كودكان شش تا ده سال
آخرین ارسال توسط: a.a
2018/06/30، 11:07 AM
» پاسخ: 0
» بازدید: 97
نحوه برخورد با كودكان خج...
انجمن: كودك يك تا پنج سال
آخرین ارسال توسط: lilianvp60
2018/06/28، 03:08 AM
» پاسخ: 1
» بازدید: 1,669
اگر کودک متوجه برخی روابط...
انجمن: انجمن اختلالات جنسي كودكان
آخرین ارسال توسط: a.a
2018/06/25، 04:40 AM
» پاسخ: 0
» بازدید: 400
مشكلات جنسي دركودكان ونحو...
انجمن: انجمن اختلالات جنسي كودكان
آخرین ارسال توسط: a.a
2018/06/25، 04:37 AM
» پاسخ: 0
» بازدید: 89
تفاوت هاي جنسيتي دركودكان...
انجمن: انجمن اختلالات جنسي كودكان
آخرین ارسال توسط: a.a
2018/06/25، 04:34 AM
» پاسخ: 0
» بازدید: 57

 
  چگونه با رفتارهاي ناسازگارانه دانش‌آموزان برخورد کنيم؟
ارسال کننده: a.a - 2017/12/16، 12:22 PM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

1 – اگر خود تحت‌ فشارهاي رواني ناشي از زندگي و كار قرار داريم و نمي‌توانيم رفتار وگفتار خود را كنترل كنيم، بهتراست پيش از انجام هركاري درباره دانش‌آموز به فكر روشي براي كنترل فشارهاي خود باشيم. تحقيقات نشان داده ‌است اگر مربيان بتوانند برخي رفتارهاي خود را تغيير دهند، فرمانبري كودك بيشتر خواهد شد.
2 – نبايد افكار غلط و انحرافي درباره دانش‌آموز خود نداشته باشيم. به طور مثال: «شاگردم اين كار را مي‌كند تا حرص مرا دربياورد يا او موجب تمام مشكلات در كلاس است.» چنين افكاري زمينه به‌وجود آمدن احساس بسيار بد را نسبت به آن دانش‌آموز مهيا مي‌كند و به طور يقين بر رفتار ما و او اثر منفي مي‌گذارد.
3 – بايد از ارايه دستورات مبهم، كلي و تكراري اجتناب كنيم. براي مثال، به جاي اينكه بگوييم: «منظم باش»، شفاف و مشخص بگوييم كه از او چه مي‌خواهيم.
4 – به جاي سخنراني و بحث و جدل، بايد كوتاه و مؤثر بالحني محكم ولي در كمال آرامش به او گوشزد كنيم كه رفتارش در ما چه تأثيري گذاشته و اگر از اين رفتار خود دست برندارد، چه عاقبتي در انتظار اوست.
5 – بهتر است به ياد داشته باشيم که عاقبتي را براي او مشخص كنيم كه شدني و كوتاه‌مدت باشد. براي مثال نگوييم: «براي هميشه از اين كلاس خواهم رفت.»
6 – نبايد انجام دادن خواسته‌هايمان را وظيفه او بدانيم بلكه پس از انجام دادن دستوراتمان بايد او را با كلام و هداياي مورد علاقه تشويق کنيم.
7 – مي‌توانيم با مشاركت دانش‌آموزان فهرستي از مهم‌ترين قوانين در كلاس و مدرسه به ‌ترتيب اهميت و همراه با روش انجام دقيق آن تهيه كرده و پس از مشخص كردن نوع محروميت براي انجام ندادن‌شان، آن را با قاطعيت اجرا كنيم.
8 – بايد عوامل مشكل‌ساز را شناسايي و براي رفع آنها اقدام کنيم.
9 – به نيازهاي جسمي، عاطفي، رواني، اجتماعي، اقتصادي و… دانش‌آموزان بايد بيشتر توجه كنيم.
10- بايد سعي كنيم فرصتي را ايجاد كنيم تا دانش‌آموزان بتوانند نسبت به رفتارهاي نامناسب خود فكر كنند.
11 – بهتر است که ارتباط مربيان و مسوولان مدرسه را با والدين بيش از پيش تقويت كنيم.
 12- بايد از تنبيه ‌بدني به طور جدي خودداري کرده و درصورت نياز از محروم‌سازي‌هاي كوتاه‌مدت استفاده كنيم.
13 – خوب است که براي شنيدن مسايل و مشكلات دانش‌آموزان وقت بگذاريم.
14 – بهتر است از سرزنش و تحقير كردن و مقايسه‌ دانش‌آموزان به طور جدي خودداري كنيم.
15- بايد ضمن تقويت ابعاد معنوي در دانش‌آموزان، روش‌هاي آرامش‌دهي ديني را به آنها آموزش دهيم.
16- بايد علايم هشداردهنده خشم را به دانش‌آموزان آموزش دهيم تا بتوانند خشم خود را بهتر كنترل كنند.
17- بهتر است روش‌هاي «آرامش‌دهي» را به آنها آموزش دهيم، ازجمله (تنفس عميق، حرف زدن‌هاي مثبت باخود و…)
18- يكي از دلايل عصبانيت و ناراحتي دانش‌آموزان اين است كه نمي‌توانند احساسات خود را به درستي بيان كنند. مي‌توانيم با كمك عكس و فيلم و نقاشي انواع احساسات مانند خشم، ترس، شادي، غم و… را به آنها آموزش دهيم.
19- چون بسياري از ناسازگاري‌هاي دانش‌آموزان به دليل ناآشنايي مربيان و والدين با مهارت‌هاي زندگي است، توصيه مي‌شود مهارت‌هاي ارتباطي مانند گوش دادن، ابراز وجود، حل مسأله و تصميم‌گيري و ديگر مهارت‌هاي زندگي را خود بياموزيم و به دانش‌آموزان نيز آموزش دهيم.

چاپ این مطلب

  حرف دل يك فرزند
ارسال کننده: a.a - 2017/12/13، 11:11 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

1) کاری نکنیدکه درس ومشق ونمره و… عامل جدایی ودوری من ازشماقرارگیرد.

2)  نگوییدکه من هرآرامش وتفریحی را ازشما حرام کرده ام.
3) درمن فرصت،قدرت وتوانایی جبران کمبودها رافراهم کنید.
4) از دوران تحصیل خودتان ،هرچندکه درست هم باشد، به بدی وتنبلی یادنکنید.
5) به من بیاموزیدویاددهیدکه خودم درفکرکارهای خودم باشم.
6)کارهای خوبم راببینیدوتشویقم کنید؛ تابیشترتلاش کنم.
7) کاری کنیدکه همیشه درحضورشمااحساس امنیت وآرامش کنم؛ تابه ناچاری به افرادناباب پناه نبرم.
8) اگرقولی به من یادیگران می دهیدحتما به آن عمل کنید؛ تامن نیزازشماوفابه عهدرایادبگیرم.
9)  مشخصات دوستان خوب وارزشمندرابرایم توضیح دهید. تادوستان خوبی انتخاب کنم.
10) مرا ازخطرات جدی دوستان ناباب وناشایست آگاه سازید. تاهیچ وقت باآنهادوستی نکنم.
11) مرا باخودم مقایسه کنید نه با دیگران(برادر،خواهر، دوست و…) . زیرابا این کارحسادت رادرمن برمی انگیزیدنه تلاش وکوشش را.
12) مراباواقعیت های تلخ زندگی نیز‌آشناسازیدوهمه چیز رابرایم فراهم نکنید.
 13) مرا با اهداف وروش های یک زندگی شرافتمندانه آشناسازید.
14) به من بیاموزیدکه چگونه درجمع صحبت کنم؛ تااحترام دیگران رانگه دارم.
15) به من بیاموزیدکه تنهادرفکرخودم نباشم وازدیگران برای خودم پلی نسازم؛ بلکه به من بیاموزیدکه یارویاورمحرومان وستمدیدگان باشم.
16) پول توجیبی متناسب بانیازهایم، دراختیارم بگذارید. ونحوه ی استفاده ازآن رابه من یاد دهید.
17) اشتباهات گذشته ام را مدام به رخم نکشید.چون هیچ کس نیست که اشتباه نکند.
18) جایگاه مرادرخانواده مشخص نماییدوبرای آن ارزش قائل شوید. تامن هم ازشما ارزش گذاشتن رایادبگیرم.
19) مرا براساس اصول وقواعدتربیتی ،تربیت نمایید نه احساسات وعواطف.
20) معذرت خواهی راعملا به من یاد دهید. تامعذرت خواهی رابیاموزم؛ تابدین وسیله اتحادوهماهنگی خانواده حفظ شود.
21) تک تک اعضای خانواده حق داشته باشندهروقت بخواهند مانندیک آتشفشان فوران وخودراتخلیه کنند.وسپس توضیح دهندکه ازچه عصبانی وناراحت هستند.
22) بگذاریدکه مافرزندان درخانواده باهم رقابت کنیم؛ ولی شیوه ی رقابت سالم وسازنده رابه مایاد دهید.
23)بگذاریدکه مافرزندان نیزدرخانه وبیرون خانه کارکنیم. تاهم کارکردن وهم همکاری باهم راعملا یادبگیریم.
24) پدران ومادران عزیزبگذاریددوران کودکی،نوجوانی وجوانی راکودکانه ،نوجوانانه وجوانانه بگذرانیم. انتظاربزرگسالان را ازما نداشته باشید.
25) خانواده های موفق می دانندکه نمی توانندتمام ناهنجاری های یک مسیر راپیش بینی وحل کنند. اما رازموفقیت آنها درانعطاف پذیری وریشه داشتن درعشق،دوستی،تفاهم وهم دلی است.

چاپ این مطلب

  نحوه برخورد با كودكان خجالتي
ارسال کننده: a.a - 2017/11/21، 06:31 AM - انجمن: كودك يك تا پنج سال - پاسخ (1)

1-   با كودك همدلي كنيد به او بفهمانيد كه احساس اورا درك مي كنيد

2-   او را خجالتي خطاب نكنيد
3-   درخانه با او نمايش اجرا كنيد
4-   موقعيت هايي كه درآن كودكتان كم رويي مي كند را شناسايي كنيد
5-   براي رفتارهاي اجتماعي او هدف گذاري كنيد
6-   رفتارهاي خلاف كمرويي را تقويت وپاداش دهي كنيد
7-   كودك را به محيط هايي ببريد كه روابط با همسالان را تقويت كند
 

چاپ این مطلب

  اهميت مقطع دبستان و رفتارهاي والدين دربرخورد با كودكان ابتدايي
ارسال کننده: a.a - 2017/11/06، 09:53 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

با توجه به اينكه مقطع دبستان يكي از مهمترين دوره هاي زندگي هرفرد را تشكيل مي دهد تاكيد بر مشكلات اين مقطع يكي از مهمترين دغدغه هايي است كه مسولين آموزش وپرورش درگير خودش كرده ، شايد به قطع بتوانيم بگوييم كه بيشترين خود پنداره ها وعزت نفس اشخاص دردوران جواني از اين  مقطع درفرد شكل مي گيرد، و همچنين زير بنا روابط اجتماعي فردي نيز دراين دوره شكل مي گيرد .دوره ابتدايي براي اولين بار به كودكان اين  فرصت مي دهد  كه خودشان را با ديگران مقايسه كنند  وبراي اولين بار خارج از كنترل بزرگسالان دست به عمل بزنند ، ولي اين بزرگسالان هستند كه بايد به كودك اين فرصت را بدهند كه بتواند تجربيات خوبي بدست آورند واحساس خوشايندي نسبت به خود پيداكند واين احساس ارزش درآينده بسياري از موفقيت ها را درزندگي براي فرد رقم مي زند.
والدين همچنين بايد از بكاربردن روش هايي كه دانش آموزان را مايوس مي كند مخصوصا درانجام تكاليف جدا خودداري كنند زيرا ثابت شده كه موفقيت درانجام تكاليف منجر به بالابردن اعتماد به نفس خواهد شد وبالعكس(چاپمن وهمكاران 2000، اليس،2000)
والدين همچنين  بايد از بكار بردن الفاظ باهوش وتنبل خودداري كنند زيرا بسياري از اين الفاظ از ديدگاه كودك جنبه ارزش گذاري دارد ورفته رفته شخصيت كودك ازهمين الفاظ شكل مي گيرد.
 مهمترين مساله اي كه درتمام مشكلات دانش آموزان در رابطه با والدين وجود دارد رفتار شتابزده واز روي خشم والدين است  والدين به محض مشاهده رفتار زشت دانش آموز سريع با آن برخورد  كرده واولين برخورد تنبيه وسرزنش خواهد بودو چنانچه والدين از اين خصوص تامل كنند بسياري ازمشكلات حل خواهد شد والدين بايد با صبوري با مسايل برخورد كرده وچنانچه خود نتوانسته مشكل را حل كنند با مسئولين ذي ربط مدرسه ومشاورين مطرح كنند .زيرا يك رفتار نابجا والدين منجر به مشكلات زيادي دربزرگسالي خواهد شد
دومين مساله اي كه والدين قبل ازبررسي وضعيت روحي رواني فرزندشان  بايد توجه كنند  درمورد مشكلات وضعيت جسماني كه بايد به آن توجه كنند فرزند مانند سوزش خارش درد وساير امور ميباشد.  وهمچنين دربسياري از موارد كودكان بدليل داشتن وضعيت جسماني يا روابط نامناسب  درمدرسه با  همكلاسي ها ومعلمان دچار اضطراب درمدرسه ميشوند .
سومين مساله صحبت دوستانه درمورد مساله وبازخورد مناسب ودرنظر گرفتن اين مساله كه فرزند شما يك فرد بزرگسال نيست وما نبايد از موضع يك بزرگ سال به قضيه نگاه كنيم.
وقتي كودك شما كاراشتباهي انجام مي دهد بجاي سرزنش با او دليل كار را به او توضيح دهيد وبراي او شفاف سازي كنيد درصورتيكه كار اشتباه مجدد تكرار شد از انواع راهكارهاي اصلاح رفتار استفاده كنيد وتا مي توانيد از تنبيه بدني خودداري كنيد.
 چهارمين موردي كه بايد مطرح كنيم اين مساله است كه اكثريت كودكان درسنين 7 تا 11 علاقه مند به مسايل جنسي ورفتارهاي ناشايست البته از نظر بزرگسالان هستند كه اين يك امر طبيعي است وازنظر روانشناسي كودك دراين سنين ازيك سري رفتارها وكنجكاوي هاي جنسي لذت برده ولي اين لذت شامل لذتي كه بزرگسالان آن را شهواني تعبير مي كنند نيست والدين بايد سعي كنند با پاسخ صحيح ومناسب اين رفتارها را جهت دهي مناسب كنند.
در صورت مشاهده ی باز ی کودک با آلت خود نباید او را تنبه کرد ویا با جملات آمرانه مثل دست نزن و… منع کرد بلکه می توان با محول کردن یک کار،پرسیدن یک سوال و… او را باز داشت هر چند آغاز دستکاری در این سنین نشانه ی رشد طبیعی کودک است.
هرچند سوالات بسیاری در مورد علل این رفتار کودکان همچنان بی‌پاسخ مانده ولی مسلم است که این پدیده در این سنین موقت است و نیاز به اقدام خاصی ندارد. هرچند لازم است زمینه‌های مذهبی و فرهنگی خانواده مورد توجه قرار گیرد ولی والدین باید از رفتارهای خشن و ترساننده در این مورد بپرهیزند زیرا ممکن است کودک را به سایر فعالیت‌های مضر وادار کند.
مشغول کردن کودک به سایر فعالیت‌ها و منحرف کردن حواس بچه‌ از این رفتار و ایجاد زمینه‌ برای سایر فعالیت‌های مفید می‌تواند در ترک این عادت در کودکان مفید فایده باشد. با این حال در صورتی که در کودکان به نوعی متوجه خودارضائی شدید حتماً با روانپزشک مشورت نمائید.
يكي ديگر از مسايل ومشكلات كودكان درمقطع ابتدايي سهل انگاري درانجام تكاليف است كه با توجه به اينكه كودك تازه از محيط انعطاف پذير خانواده خارج شده و وارد مدرسه با قوانين دست وپاگير آن شده اند زمان ميبرد تا به اين روند عادت كند .
راهبردهاي زير مي تواند در تسهيل اين روند كارساز باشد:
1- تعيين يك برنامه منظم روزانه با همكاري دانش آموز
2-هميشه در خانه مكان دنجي براي كودك فراهم آوريد كه كنار شما به انجام تكاليف بپردازد
3-مي توانيد براي اينكه كودك بهتر ياد بگيرد براي او يك تخته بخريد واز او بخواهيد كه خود معلم خود باشد ومعلم بازي كند وضمن آن دروس حفظي ورياضي خود را باخود تمرين كند
4-عواملي كه باعث حواس پرتي دانش آموز ميباشد از او دور كنيد
5-براي ديدن برنامه هاي تلويزيون براي وي ساعت بگذاريد
6-اجراي قوانين سخت نگيريد
توصيه هايي جهت انجام تكاليف مدرسه  براي والدين درمنزل :

چاپ این مطلب

  توصيه هايي جهت انجام تكاليف مدرسه براي والدين درمنزل :
ارسال کننده: a.a - 2017/11/06، 04:24 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

1- عدم انجام تکلیف مدرسه  توسط كودكان را شخصی نگیرید با آنها با پرخاشگري رفتار نكنيد
۲-مدت زمان لازم برای انجام تکالیف توسط فرزندتان را بشناسید واز كودك بخواهيد درزمان مشخصي تكاليفش را انجام دهد.
۳-به روش انجام تکالیف توسط فرزندتان دقت کنید به كودك زيادازحد سخت نگيريد
۴-کودک را تشویق زبانی کنید .
۵- به کودک امکان انتخاب بدهید به كودك اجازه دهيد مشتاقانه به انجام تكاليف بپردازد
۶- مسئولیت انجام تکالیف و وظیفه شناسی در این مورد را به او واگذار کنید
۷- وقت و جای معیني كه از نوركافي برخوردار باشد را برای انجام  تکالیف مدرسه در نظر بگیرید
۸- برنامه ریزی داشته باشید
۹- برنامه زندگی خود را با تكاليف فرزندتان تنظیم کنید تا مداخله اي درانجام تكاليف نداشته باشد
۱۰- تکلیف مدرسه کار کودک است نه والدین شما مي توانيد كنار كودك با او همياري كنيد نه همكاري فقط مي توانيد به او دلگرمي دهيد ولي به هيچ عنوان تكاليفش را انجام ندهيد درمواقعي كه حس مي كنيد كودك درانجام تكاليف بسيار ناتوان است واحساس عجز مي كند مي توانيد او را حمايت وبه او اعتماد به نفس دهيد.
 

چاپ این مطلب

  چطور مي توانم از دست به بيني بردن كودكم جلوگيري كنم ؟
ارسال کننده: a.a - 2017/11/01، 06:31 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

ا1-اشکال این عمل را برای کودک شرح دهید:توجه کودک را به کاری که می‌کند جلب کنید، دستمالی در اختیار او قرار دهید و از وی بخواهید برای تخلیه حفره بینی‌اش از دستمال استفاده کند. این تذکرات را در صورت نیاز تکرار کنید. اگر انگشت داخل بینی کردن یک عادت تازه در وی است، احتمال دارد چیزی داخل بینی کودک باشد، مانند مخاط اضافه که باعث آزار وی می‌شود. اگر عادتی است که مدتهاست آن را انجام می‌دهد، ممکن است ناخودآگاه این کار را انجام می‌دهد. پس هر زمان که انگشت‌اش را داخل بینی کرد او را متوجه کنید و از او بخواهید دستش را بشوید.برایش توضیح دهید که این عادت تمیزی نیست و باعث زخم و عفونت داخل بینی می‌شود، حتی چون موجب پخش میکروب‌ها می‌شود می‌تواند باعث بیماری دیگران هم بشود.

2-از ابزار و لوازم موجود برای ترک این عادت کمک بگیرید،محصولات زیادی برای ترک این عادت در فروشگاه‌ها موجود است اما ساده‌ترین کار بانداژ کردن انگشت کودک است. به خصوص در مواردی که کودک ناخودآگاه مرتکب این عمل می‌شود نقش بازدارنده می‌تواند داشته باشد.

3-جایگزین کنید:گاهی اوقات کودکان این کار را برای مشغولیت انجام می‌دهند و برای رفع کسلی و ملولی مرتکب آن می‌شوند. اگر کودک شما زمان زیادی را بدون حرکت صرف تماشای تلویزیون می‌کند، مشغولیت دیگری برای او فراهم کنید. چون اگر دستان وی مشغول باشند کمتر تمایل دارد آنها را داخل بینی‌اش کند.
کمک بگیرید
4-انگشت داخل بینی کردن در نوع خود نمی‌تواند موردی جدی و نگران کننده باشد اما اگر دفعتا ایجاد شده باشد و به خصوص اگر همراه مشکلات دیگری مانند شب ادراری بروز کند باید پیگیری جدی تری بشود در این موارد حتما با پزشک متخصص مشورت کنید

5-نادیده بگیرید:اگر همه این راهها را تست کردید و فایده‌ای نداشت، این حرکت کودک را نادیده بگیرید فقط همیشه مراقبت کنید ناخن‌های کودک کوتاه باشد و تیزی‌های آن را نیز بگیرید.
 برخي اعمال كودكان بصورت طبيعي دربعضي از كودكان ديده وبه طور موقت هستند وبه مرور زمان ترك خواهد شد اين عمل نيز جز همين موارد است وجاي هيچ نگراني براي والدين نيست .

چاپ این مطلب

  چطور مي توانم كودك مودب تربيت كنم ؟
ارسال کننده: a.a - 2017/11/01، 06:23 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

شما مي توانيد با آموزش يك سري از اصول به كودكان آنها را براي پا گذاشتن به دنياي بزرگسالي وآشنایی با مهارت هاي كلامي وارتباطي آماده كنيد  . وبه اين ترتيب شما مي توانيد با آموختن رفتارهای ساده مودبانه به کودکتان به او در ارتباط با دیگران کمک كنيد .کودکان معمولا به طور عامدانه بی‌ادب نیستند، در اغلب موارد مسئله این است که آنها اصول رفتار مودبانه را یاد نگرفته‌اند. وما به عنوان والدين وظيفه داريم به آنها بياموزيم .كه درزير به ذكر چند مورد از اصولي كه درزندگي بايد بياموزند آشنا مي كنيم

این 25 مورد خلاصه  آدابی است که کودک تا 8سالگی باید یاد گرفته باشد:
1-  هنگامی چیزی را می‌خواهی بگو: "لطفا".
2- هنگامی چیزی به تو می‌دهند، بگو: "متشکرم."
3- هنگامی که بزرگترها با یکدیگر حرف می‌زنند، میان حرف آنها نپر، مگه اینکه مسئله‌ای فوری مطرح باشد. آنها حواس‌شان به تو هست و وقتی حرف‌شان تمام شد به تو پاسخ خواهند داد.
4- اگر لازم است که توجه کسی را  فورا جلب کنی، گفتن عبارت "ببخشید" مودبانه‌ترین راه برای وارد شدن به مکالمه است.
5- اگر کوچکترین تردیدی درباره انجام کاری داری، اول از پدر و مادر اجازه بگیر تا بعد پشیمان نشوی.
6- دیگران علاقه‌‌ای به دانستن اینکه تو از چه چیزهایی بدت می‌آید، ندارند. نظرات منفی‌ات را برای خودت، یا بین خود و دوستانت نگهدار، و دائم به بزرگترها نق نزن.
7- در مورد خصوصیات جسمی دیگران اظهار نظر نکن، مگر اینکه بخواهی از آنها تعریف کنی که باعث می‌شود آنها خوششان بیاید.
8- هنگامی دیگران از تو می‌پرسند، حالت چطور است، به آنها پاسخ بده و بعد حال آنها را هم بپرس.
9- هنگامی در خانه دوستت هستی، به یاد داشته باش که از والدین دوستت به خاطر اجازه دادن به رفتن به خانه آنها تشکر کنی.
10- اگر دری بسته بود، پیش از وارد شدن، ابتدا به در ضربه بزن، و منتظر بمان تا ببین پاسخی داده می‌شود یا نه.
11- هنگامی که تلفن می‌زنی، اول خودت را معرفی کن و بعد بپرس آیا می‌توانی با شخص مورد نظرت صحبت کنی یا نه.
12- به دیگران احترام بگذار و اگر به تو هدیه‌ای دادند، بگو: "متشکرم." به جای ای‌میل زدن، نوشتن یک نامه دست‌نویس تشکر بسیار موثر است.
13- در مقابل بزرگسالان از کلمات ناشایست استفاده نکن. آنها خودشان همه این کلمات را بلدند و استفاده تو از این کلمات باعث ملال و ناخشنودی آنها می‌شود.
14- افراد را با نام‌های تحقیرآمیز صدا نزن.
15- دیگران را به هیچ دلیلی مسخره نکن. این کار باعث می‌شود در نظر دیگران آدم ضعیفی به نظر برسی، و دست انداختن دیگران کار نادرستی است.
16-حتی اگر یک بازی یا مراسم برایت خسته‌کننده است، آرام بنشین و خودت را علاقمند نشان بدهد. بازیکنان یا نمایش‌دهندگان دارند حداکثر تلاش‌شان را می‌کنند.
17-اگر به کسی تنه زدی، فورا بگو "ببخشید."
18-هنگام سرفه یا عطسه کردن دهانت را بپوشان و در جلوی دیگران فین نکن.
19- اگر می‌خواهی از دری عبور کنی، ببین آیا می‌توانی در را باز نگهداری تا کسی دیگری هم از آن رد شود.
20- اگر به پدر و مادر، معلم یا همسایه‌‌ای برخوردی که دارد کاری را انجام می‌دهد، از او بپرس کمک می‌خواهد. اگر جواب مثبت بود، به او کمک کن- به این ترتیب ممکن است چیز جدیدی یاد بگیری.
21- هنگامی که بزرگسالی از تو تقاضای انجام کاری را کرد، با روی گشاده و بدون نق زدن به او کمک کن.
22- هنگامی که کسی به تو کمک کرد، بگو: "متشکرم." این شخص احتمالا بار دیگر هم به تو کمک خواهد کرد. این امر به خصوص در مورد معلمان مصداق دارد!
23- از وسائل غذا خوردن درست استفاده کن. اگر نمی‌دانی که چطور با این وسائل غذا بخوری، از پدر و مادر تقاضا کن به تو آموزش دهند، یا دقت کن آنها از این وسائل چطور استفاده می‌کنند.
24- هنگام غذا خوردن روی ران‌هایت دستمال سفره بگذار و از آن برای پاک کردن دهانت در هنگام لزوم استفاده کن.
25- برای برداشتن چیزها از روی میز غذا خم نشو؛ از دیگران تقاضا کن آن را به تو رد کنند.

چاپ این مطلب

  چه بكنيم تا فرزندمان در انجام تكاليف سهل انگاري نكند
ارسال کننده: a.a - 2017/10/31، 12:31 PM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

اتاق تکلیف درست کنید
اگر می‌توانید برای کودک یک فضای آرام و کنترل شده برای انجام تکالیف اختصاص دهید. حواس‌تان باشد که در این فضا هیچ وسیله‌ای که باعث حواس‌پرتی کودک شود نباید وجود داشته باشد.

به او کمک کنید
هر زمان که کودک‌تان از شما کمک خواست به او کمک کنید. به او بگویید که این چالشی است که او باید بتواند از عهده آن بربیاید و می‌تواند روی کمک شما هم حساب کند. یکی از کمک‌های شما می‌تواند این باشد که درباره موضوعی از درس که او ابراز بی‌علاقگی می‌کند، یک نمایش یا حتی اردو راه بیندازید.

جایزه بگذارید
اگر کارهایش را انجام داد یا زمانی که به یک سؤال سخت پاسخ داد، جایزه‌ای هرچند کوچک برايش در نظر بگیرید. حتی اگر جایزه‌ای که می‌گیرد عصبانی‌اش کرد، شما آرامش‌تان را حفظ کنید و به سیستم پاداش‌دهی ادامه دهید.

زمان تعیین کنید
حواس‌تان باشد که زمان دیروقت را برای انجام تکالیف درنظر نگیرید و کمی بعد از آمدن از مدرسه و استراحت او را به اتاقی که باید تکالیفش را انجام دهد، راهنمایی کنید. اگر مشق را به دیروقت موکول کنید، کودک خسته خواهد شد و تمرکزش را برای مطالعه از دست خواهد داد.

از همکلاسی‌ها کمک بگیرید
اگر دوست یا همسایه‌ای دارید که همسن کودک‌تان است و از قضا درسخوان هم هست، می‌توانید از او کمک بخواهید و در هفته یکی، دو برنامه بچینید که آنها با هم درس بخوانند تا کم‌‌کم فرزندتان به درس علاقه پیدا کند.

قاطع باشید
با لحن قاطع اما مهربان به فرزندتان بگوييد كه نمي‌تواند با كوچك‌ترين بهانه‌اي مدرسه رفتن را تعطيل كند. به همين منظور برايش قانون بگذاريد؛ براي مثال اگر بهانه بیماری را برای نرفتن به مدرسه عنوان کرد بگوييد كه حتما بايد تب بالا يا علائم روشني از بيماري يا يك دليل قانع‌كننده و درست داشته باشد تا بتواند به مدرسه نرود.

چاپ این مطلب

  پرخاشگري دركودكان ابتدايي
ارسال کننده: a.a - 2017/10/31، 10:46 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - پاسخ (2)

پسر بچه 7 ساله اي دارم كه مدام درمدرسه با بچه هاي ديگه درگير است و به آنها حرف هاي زشت مي زنه گاهي هم به بچه ها توحياط مدرسه زير پايي ميزنه تو كلاس دستش را به گردن بچه ها مي گيره زور ميگه همه مادر همكلاسي هاش را شاكي كرده خواهشا راهنمايي كنيد؟
یکی‌ از دلایل‌ بسیار مهم‌ پرخاشگری‌ در کودکان‌ یادگیری‌ است. یعنی‌ کودکانی‌ که‌ الگوهای‌ رفتاری‌ پرخاشگرانه‌ داشته‌ اند، همانند الگوهای‌ خود رفتار می ‌کنند. چنانچه‌ پدر یا مادری‌ خلق ‌و خویی‌ عصبانی‌ و پرخاشگر داشته‌ باشند، مسلماً فرزندشان‌ نیز پرخاشگر خواهد شد. این‌ رفتار توسط‌ کودک‌ یاد گرفته‌ می ‌شود. از آنجا که‌ کودکان‌ با والدین‌ همانند سازی‌ می ‌کنند، بنابراین‌ بسیاری‌ از رفتارهای‌ پدر و مادر ناخودآگاه‌ توسط‌ فرزندان‌ فرا گرفته‌ می ‌شود. توضیح‌ این‌ که‌ فرایند همانند سازی‌ کاملاً ناخودآگاه‌ صورت‌ می ‌پذیرد.

نکته‌ دیگر این‌ که‌ حتماً لازم‌ نیست‌ والدین‌ با خودِ کودک‌ پرخاشگری‌ کرده‌ باشند؛ چنانچه‌ او شاهد رفتارهای‌ خشونت ‌بار پدر و مادر با افراد دیگر نیز باشد، این‌ گونه‌ رفتار را فرامی‌ گیرد. بنابراین‌ کودکان‌ از طریق‌ مشاهده، رفتارهای‌ والدین‌ را می ‌آموزند.درغير اينصورت جز يك اختلال رفتاري محسوب شده وحتما بايد به يك رفتار درمانگر مراجعه تا ضمن بررسي جسماني وروحي او با طي كردن جلسات اصلاح رفتار رفتار او اصلاح گردد.

ر این اساس می توان رفتارهای مختلف والدین کودکان پرخاشگر را به الگوهای زیر تقسیم کرد:
۱-عدم تشویق رفتارهای مناسب کودک:
درخانواده هایی که کودکان نافرمانی، پرخاشگری و رفتار مقابله جویانه بروز می دهند، مشخص شده که والدین هیچ توجه، تشویق و پاداشی برای رفتار خوب فرزند خود قائل نمی شوند. بنابراین کودک هم هیچ دلیلی برای ارائه رفتار خوب ندارد. زیرا می داند که پدر و مادر پاسخی به این رفتار وی ندارد. در عوض والدین به رفتار نادرست و نامناسب وی با عصبانیت و خشونت پاسخ می دهند. بنابراین کودک هم برای جلب توجه آن ها، حتی توجه منفی، شروع به نافرمانی و پرخاشگری می کند.
۲- در نظر نگرفتن تنبیه مناسب برای رفتارهای بد کودک:
در بعضی خانواده ها بسیاری از والدین نمی توانند شیوه مناسبی برای تنبیه فرزند خود اتخاذ نمایند و کودکان در این قبیل خانواده ها در قبال رفتار صحیح و مناسب خود تشویق نمی شوند و همچنین به خاطر رفتار نادرستشان تنبیه مناسب دریافت نمی کنند. سرانجام این پرخاشگری، نافرمانی و رفتارهای مقابله ای در اثر مرور زمان به بخشی از شخصیت آینده کودک تبدیل می شوند. بعضی از والدین به فرزند خود اجازه هرگونه رفتار نامناسبی را می دهند و ناگهان آن ها را به شدت تنبیه می کنند. چنین رفتار بی ثباتی از سوی والدین باعث می شود که کودک هنگام بلوغ و در بزرگسالی به انجام رفتارهای ضد اجتماعی شدیدتر و خطرناک تری دست بزند.
۳- استفاده بیش از حد از تنبیه:
استفاده زیاد از تنبیه، روشی است که به جای حل مشکلات، سبب افزایش آن ها می شود. والدین که بیش از حد از تنبیه برای کنترل فرزند نافرمان خود استفاده می کنند، اعتقاد دارند که تنبیه هیچ اثری ندارد و کاملاً هم درست می گویند. این کودکان نسبت به تنبیه مصونیت پیدا می کنند، زیرا هیچ راهی برای فرار از این برخورد ندارند، استفاده زیاد از تنبیه به کودک می آموزد که برای فرار از مجازات به خاطر رفتار ناهنجارش، دروغ بگوید. در خانواده هایی که شیوه اصلی تربیت کودک، تنبیه افراطی است، کودک احساس ترس از والدین می کند و از آن ها دوری می نماید. تنبیه اگرچه باعث توقف رفتار نامناسب امروز می شود اما سبب تغییر رفتار کودک در روزهای بعد نمی گردد و انگیزه کودک برای بروز رفتار نامناسب را به هیچ وجه از بین نمی برد.
۴- ناهماهنگی در پیگیری یک روش تربیتی
بعضی والدین دائماً در حال شروع، توقف و تغییر برنامه های تربیتی کودک خود هستند. این ناهماهنگی در برنامه ها به مرور باعث وخیم تر شدن مشکلات رفتاری کودک می گردد. اگر قوانین خانه، هماهنگ و ثابت نباشد، کودک متوجه می شود که گاهی اوقات می تواند قوانین را زیرپا بگذارد. به عبارت دیگر، عدم فرمانبری وی گاه گاهی تقویت می شوند و رفتارهایی که تقویت یا تشویق نامرتب دریافت می کنند، سرانجام نسبت به هرگونه تغییر مقاومت خواهند کرد. هر زمان که تصمیم بگیرید، قواعد و تشویق ها و جریمه هایی را که در خانه مشخص کرده اید، نادیده بگیرید، در حقیقت برخی از رفتارهای مقابله جویانه کودک خود را تقویت کرده اید.
۵-تشویق رفتارهای نامناسب
بسیاری از والدین ناآگاهانه کاری می کنند یا حرفی می زنند که باعث تشویق رفتار نامناسب فرزند خود می گردد. برای مثال گاهی اوقات والدین به نافرمانی کودک می خندند یا هنگام صحبت با دیگران، ناگهان حرف خود را قطع می کنند تا به سخنان فرزند خود که مرتب باعث توقف صحبت آن ها دیگران می شوند توجه نمایند. در مواردی دیگر والدین به قشقرق های کودک با یک بوسه یا بغل کردن وی پاسخ می دهند و یا هنگامی که کودک در فروشگاه شروع به گریه و زاری می کند برای او شکلات یا خوراکی می خرند. در تمامی این موارد، خنده والدین، توجه و پاداش ها باعث تقویت رفتارهای نامناسب کودک می شود. همچنین مواقعی که والدین به واسطه گریه و زاری یا اعتراض کودک، دست از خواسته خود بر م یدارند، نافرمانی کودک تقویت خواهد شد. در این صورت کودک یاد می گیرد که اگر مقاومت یا اعتراض کافی کند، می تواند به خواسته خود برسد .

چاپ این مطلب

  اگر فرزندمان را در حین دکتر بازی دیدیم...
ارسال کننده: a.a - 2017/10/31، 08:06 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

 سلام من یه دختر شش ساله و يك پسربچه 4ساله دارم.تازگی متوجه شدم دارن باهم دکتر بازی میکنن.خیلی نگرانم.به الت تناسلی هم دست نمیزدن ولی خیلی نگرانم به اونجام برسه.لطفا راهنماییم کنید؟

یادتان باشد در این جور مواقع، دعوا و سرزنش اصلا راه حل مناسبی نیست، تصور نکنید این جور رفتارها با غرض و قصد جنسی صورت گرفته، در صورت دیدن این صحنه ها، فورا نزد بچه ها رفته و از آنها بخواهید که آمپول را به دستشان بزنند و یا دندان های همدیگر را معاینه کنند، خلاصه حواس بچه ها را پرت کنید و ماجرا را خاتمه دهید، بعد سر فرصت با فرزندتان صحبت کنید و محدوده بازی را برایش مشخص کنید و به او بگویید که می دانید او نقش دکتر و یا بیمار را بازی می کرده و فقط بازی بوده، اما او دیگر بزرگ شده و نباید عضو خصوصی خود را در معرض دید دیگران قرار دهد.

شما به عنوان والدين مي توانيد با انجام پيشنهادات زير از اين عمل جلوگيري كنيد:


1)کودک را در آغوش بگیرید و اجازه دهید علاقه و محبت شما را از این طریق درک کند . کودکان نیاز به برقراری تماس‌های جسمانی با والدین و اعضای خانواده‌ی خود دارند .

2)به تدریج به فرزندتان تفاوت و خصوصی بودن بعضی از اندام‌های بدنش را یاد بدهید . برای مثال ، بینی عضوی از صورت است و دست زدن به آن اشکالی ندارد ، ولی آلت‌تناسلی اندامی خصوصی است و دیگران نباید به آن دست بزنند

3)سعی کنید هنگامی که درباره‌ی اعضای بدن اعم از سر ، دست ، پا و آلت تناسلی صحبت می‌کنید، احساس گناه، شرمساری و خجالت نداشته باشید

4)به کودک یاد بدهید که اگر کودک دیگری قصد داشت آلت تناسلی او را ببیند ، با مخالفت کردن و گفتن این‌که: “این قسمت از بدن من کاملا خصوصی است” ، مانع از انجام این کار شود

5)چنان‌چه فرزندتان با کودک غیر هم‌جنس خودش بازی می‌کند و متوجه‌ی تفاوت جنسی خودش با او می‌گردد ، سعی کنید تفاوت دختر و پسر را خیلی ساده و راحت برایش توضیح دهید.

چاپ این مطلب