مهمان گرامی، خوش‌آمدید!
شما قبل از این که بتوانید در این انجمن مطلبی ارسال کنید باید ثبت نام کنید.

نام کاربری
  

گذرواژه‌
  





جستجوی انجمن‌ها

(جستجوی پیشرفته)

آمار انجمن
» اعضا: 15,418
» آخرین عضو: efebub
» موضوعات انجمن: 78
» ارسال‌های انجمن: 105

آمار کامل

کاربران آنلاین
در حال حاضر 43 کاربر آنلاین وجود دارد.
» 0 عضو | 43 مهمان

آخرین موضوع‌ها
free langrisser mobile go...
انجمن: سوالات تربيتي والدين
آخرین ارسال توسط: Sonnyavect
4 ساعت پیش
» پاسخ: 2
» بازدید: 50
عواملي كه موجب ناسازگاري ...
انجمن: انجمن بررسي مشكلات نوجوانان
آخرین ارسال توسط: Daniel
7 ساعت پیش
» پاسخ: 1
» بازدید: 246
چرا كودكان مدرسه را دوست ...
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: salmasallam
2019/01/16، 10:03 PM
» پاسخ: 1
» بازدید: 737
ملاك هاي رفتارهاي جنسي نا...
انجمن: انجمن اختلالات جنسي كودكان
آخرین ارسال توسط: hasanem
2019/01/12، 01:24 PM
» پاسخ: 18
» بازدید: 9,687
بهترين نوع آموزش به كودكا...
انجمن: كودك يك تا پنج سال
آخرین ارسال توسط: Alisoncal
2019/01/10، 03:24 PM
» پاسخ: 2
» بازدید: 1,016
براي كاهش مشكلات تحصيلي ن...
انجمن: انجمن بررسي مشكلات نوجوانان
آخرین ارسال توسط: a.a
2019/01/01، 06:00 AM
» پاسخ: 0
» بازدید: 48
مسايل ومشكلات نوجوانان كد...
انجمن: انجمن بررسي مشكلات نوجوانان
آخرین ارسال توسط: a.a
2019/01/01، 05:57 AM
» پاسخ: 0
» بازدید: 41
فرزندم درنوشتن مشق كند نو...
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: salmasallam
2018/12/30، 07:58 PM
» پاسخ: 1
» بازدید: 696
تاثير تكنولوژي برروند ترب...
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: salmasallam
2018/12/26، 04:02 PM
» پاسخ: 1
» بازدید: 893
بررسي افسردگي دركودكان
انجمن: انجم كودكان شش تا ده سال
آخرین ارسال توسط: FrankCiz
2018/12/18، 10:32 PM
» پاسخ: 1
» بازدید: 1,337

 
  سوال تربيتي كاربران
ارسال کننده: a.a - 2018/01/01، 05:32 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

سلام. من در تربیت پسرم که ۱۲ سال داره مشکل دارم. مشاور انی که ازشون کمک گرفتم نتونستند کمکم کنند . از شما کمک می خوام و خواهش می کنم راهنماببم کنند.چطور یا با استفاده از چه کتابی می تونم مشکلم رو بر طرف کنم؟ما خانواده ای هنرمند و اهل مطالعه هستیم و امکانات خوبی در اختیار پسرم قرار میدیم.

پسر من ۱۲ ساله ،بسیار باهوش،اهل مطالعه، پر از اطلاعات علمی و بسیار لجباز، مغرور و زود عصبانی میشه و خودشو کنترل نمی کنه و من همیشه نگران برخوردش با دیگران هستم.
لطفا راهنماییم کنید.
پاسخ : اصولا عصبانيت وپرخاشگري  براي نوجوانان درحال رشد و نزديك به سن بلوغ تا حدودي طبيعي وقابل قبول ميباشد زيرا جسم اين كودكان از لحاظ هورموني درحال تغييراتي است كه موجب انفعالاتي دربدن آنها ميشود وموج اين فشارها به سيستم اعصاب آنها فشار آورده وباحالات تنش استرس ،عصبانيت ولجاجت با والدين وهمسالان بروز مي كند وليكن درنهايت عصبانيت دركودكان ناشي از نوعي  احساس حقارت است كه از دوران كودكي به همراه آنان است زيرا اصولا دردوره كودكي بشر رويابافي وقدرت طلبي را دوست دارد و زماني كه كودك نتواند درجبران اين احساس حقارت تلاش كند وجهت دهي غلط بشود مي رود به سمت سلطه جويي قدرت طلبي وپرخاشگري آنچه مهم است دادن اعتماد به نفس به كودك توسط والدين  است وبرنامه ريزي براي اوقات فراغت وصرف انرژي مضاعف آنها ميباشدشخصيت رشد يافته براي برتري خود تلاش نمي كند بلكه براي كمال حركت مي كند ( همدلي ) تلاش براي كمك به ديگران و مي داند كه براي ازبين بردن حقارت خود بايد به جامعه بپيوندد در اينجا وظيفه والدين تلاش براي ايجاد علاقه اجتماعي است كه اولين قدم مشاهده رابطه خوب پدر ومادرو ديدن حس همكاري ميان ان دو توسط كودك است،
. ودراين زمان كودكي كه جدايي عاطفي بين پدر ومادر را مشاهده كند به جاي هدف مبتني بر علاقه اجتماعي وحس همياري را تجربه كند روبه سوي خودكامگي وبرتري شخصي مي رود.وبه مراتب اثر اين روابط بسيار قوي تر از وراثت است شما مي توانيد پس از بررسي روابط خانوادگي ومحيط منزل به بررسي عوامل اجتماعي ديگر مثل همسالان وغيره بپردازيد به هرحال فرزند شما از شخص خاصي الگو برداري كرده ويا ازبحران خاصي رنج ميبرد كه آن را بصورت عصبانيت نشان مي دهد درضمن برنامه غذايي خود را نيز بررسي واز مواد غذايي استفاده كنيد كه انرژي بخش وآرامش بخش باشد.

چاپ این مطلب

  سوال كاربران
ارسال کننده: a.a - 2018/01/01، 05:19 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

سلام من پسر ۳ ساله دارم اصلا دوست نداره جایی بریم وقتی خانه کسی میریم لج میکنه یا وقتی به خرید میریم داخل مغازه نمیاد با هیچ بچه ای کنار نمیادولی زمانی که درمنزل هست اصلا اذیت نداره خودش بازی میکنه میخواستم نظر شما را درباره مهد کودک بپرسم ؟چند نفر مهدو پیشنهاد دادن میگن روابط اجتماعی کودک خوب میشه .ارتین بچه اول این خانوادست و تک فرزنده؟

پاسخ :والدين عزيز بايد بدانند كه كودكان درسنين بالاي تمايل به استقلال طلبي دارند و اينكه به پدر ومادر نشان دهند ديگر ضعيف نيستند ومي توانند به عنوان يك شخص برخي كارها را انجام دهند و كودك دراين سن شروع به لجاجت با والدين مي كند ومي خواهد برخي از كارها را به تنهايي انجام دهد همچنين براي اين قدرت طلبي واستقلال طلبي كودكاني كه درجمع همسالان بسر مي برند با ديگر كودكان سر ناسازگاري دارند شما بايد بتوانيد درحين اينكه آزادي واستقلال كودك را خدشه دار نكنيد به عنوان يك والدين مقتدر مسير درست را به كودك نشان داده وبصورت غير مستقيم او را كنترل كنيد ودرصورتيكه كودك شروع به لجاجت كرد رفتار او را ناديده بگيريد واز راهبردهاي غير مستقيم مثل قصه گويي ويا گفتا رغير مستقيم ويا تشويق كارهاي مثبت كودك اين رفتارها را كنترل كنيد واين رفتار كودك شما دراين سن مرتبط با رفتارهاي اجتماعي نيست بلكه ناشي از رفتار استقلال طلبي كودكان دراين سنين ميباشد پيشنهاد ميشود رفتن به مهد را تا سن پنج سال به تعويق بياندازيد زيرا درصورت حضور شما درمنزل ضرورتي به مهد نيست.

چاپ این مطلب

  علل ايجاد پرخاشگري دركودكان كدامند؟
ارسال کننده: a.a - 2017/12/17، 06:29 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - پاسخ (1)

1-  الگوپذیری‌ كودكان‌ از والدین‌
یكی‌ از دلایل‌ بسیار مهم‌ پرخاشگری‌ در كودكان‌ یادگیری‌ است. یعنی‌ كودكانی‌ كه‌ الگوهای‌ رفتاری‌ پرخاشگرانه‌ داشته‌اند، همانند الگوهای‌ خود رفتار می‌كنند. چنانچه‌ پدر یا مادری‌ خلق‌وخویی‌ عصبانی‌ و پرخاشگر داشته‌ باشند، مسلماً فرزندشان‌ نیز پرخاشگر خواهد شد. این‌ رفتار توسط‌ كودك‌ یاد گرفته‌ می‌شود. از آن‌ جا كه‌ كودكان‌ با والدین‌ همانندسازی‌ می‌كنند، بنابراین‌ بسیاری‌ از رفتارهای‌ پدر و مادر ناخودآگاه‌ توسط‌ فرزندان‌ فراگرفته‌ می‌شود. توضیح‌ این‌ كه‌ فرایند همانندسازی‌ كاملاً ناخودآگاه‌ صورت‌ می‌پذیرد.
نكته‌ دیگر این‌ كه‌ حتماً لازم‌ نیست‌ والدین‌ با خودِ كودك‌ پرخاشگری‌ كرده‌ باشند؛ چنانچه‌ او شاهد رفتارهای‌ خشونت‌بار پدر و مادر با افراد دیگر نیز باشد، این‌ گونه‌ رفتار را فرامی‌گیرد. بنابراین‌ كودكان‌ از طریق‌ مشاهده، رفتارهای‌ والدین‌ را می‌آموزند.
بر این‌ نكته‌ تاكید می‌كنم‌ كه‌ كودكان‌ با چشمان‌ خود می‌آموزند؛ یعنی‌ آن‌ چه‌ را مشاهده‌ می‌كنند، یاد می‌گیرند؛ حتی‌ اگر آن‌ رفتار به‌ طور مستقیم‌ در مورد خود آن‌ها صورت‌ نگیرد.
2- كودكان‌ ناكام‌ پرخاشگر می‌شوند
ناكامی‌ یكی‌ از مسائلی‌ است‌ كه‌ به‌ پرخاشگری‌ می‌انجامد. وقتی‌ كودك‌ به‌ هدف‌ خود دست‌ نیابد و ناكام‌ شود، یكی‌ از رفتارهایی‌ كه‌ از او سر می‌زند پرخاشگری‌ است.
3- اضطراب‌ و پرخاشگری‌
كودكان‌ مضطرب‌ نمی‌توانند كودكان‌ آرامی‌ باشند. آن‌ها رفتارهایی‌ پرخاشگرانه‌ از خود بروز می‌دهند؛ البته‌ بلافاصله‌ پشیمان‌ می‌شوند و از والدین‌ خود عذرخواهی‌ می‌كنند. اگر از كودك‌ مضطرب‌ بپرسیم‌ كه‌ چرا پرخاش‌ می‌كنی‌ و عصبانی‌ هستی؛ خواهد گفت‌ نمی‌دانم.؛ یا خواهد گفت‌ دست‌ خودم‌ نیست.
پس‌ چنانچه‌ كودكی‌ بلافاصله‌ بعد از عصبانیت‌ و پرخاشگری‌ پشیمان‌ شد و عذرخواهی‌ كرد، علت‌ پرخاشگری‌ او اضطراب‌ است. برای‌ ازبین‌بردن‌ خشم‌ كودك‌ بایستی‌ اضطراب‌ و نگرانی‌ وی‌ را شناسایی‌ كنیم‌ و در رفع‌ آن‌ بكوشیم.
4- پرخاشگری، نشانه‌ای‌ از تضادهای‌ درونی‌
گاهی‌ كودكان‌ در دوگانگی‌ و تضادهای‌ درونی‌ قرار می‌گیرند. یا بهتر بگوییم، گاهی‌ بر سر دوراهی‌هایی‌ گیر می‌كنند و نمی‌دانند كدام‌ راه‌ را انتخاب‌ كنند؛ و این‌ حالت‌ آن‌ها را دچار تعارض، اضطراب‌ و خشم‌ می‌كند. برای‌ مثال‌ كودكی‌ كه‌ دوست‌ دارد نزد مادرش‌ در منزل‌ بماند و از طرفی‌ وقتی‌ می‌بیند تمام‌ كودكان‌ به‌ مدرسه‌ می‌روند، همزمان‌ تمایل‌ به‌ مدرسه‌رفتن‌ نیز دارد، دچار دوگانگی‌ می‌شود.
به‌ كودكان‌ خود كمك‌ كنیم‌ كه‌ در دوراهی‌های‌ زندگی، مدتی‌ طولانی‌ قرار نگیرند. آن‌ها بایستی‌ به‌سرعت‌ و بادقت‌ درست‌ترین‌ كار را انجام‌ دهند.
5- پرخاشگری‌ و افسردگی‌
پرخاشگری‌ و كج‌خلقی‌ در كودكان‌ چنانچه‌ با علامت‌های‌ دیگر همراه‌ باشد، می‌تواند نشانه‌ای‌ از افسردگی‌ باشد كه‌ در این‌ صورت‌ لازم‌ است‌ شرایط‌ زندگی‌ كودك‌ تمام‌ و كمال‌ مورد بررسی‌قرار گیرد.
6- پرخاشگری؛ بیماری‌ها؛ مصرف‌ دارو
بعضی‌ از بیماری‌ها به‌ مصرف‌ دارو نیاز دارد و ممكن‌ است‌ از عوارض‌ جانبی‌ داروها كج‌خلقی‌ و رفتارهایی‌ باشد كه‌ خشونت‌ را برمی‌انگیزند.
7- خشونت‌ و مدرسه‌
گاهی‌ كودكان‌ در مدرسه‌ قربانی‌ خشونت‌ می‌شوند؛ و این‌ قربانی‌شدن‌ باعث‌ می‌شود كه‌ خود آن‌ها نیز عامل‌ خشونت‌ شوند.

 
 
 
 
2-    عواملی‌ كه‌ به‌ خشونت‌ در مدرسه‌ می‌انجامند، عبارتند از:
- وقتی‌ كودكی‌ توسط‌ دانش‌آموزان‌ دیگر مورد تمسخر قرار گیرد.
- وقتی‌ كودكی‌ توسط‌ دانش‌آموزان‌ دیگر
كتك‌ بخورد و قادر به‌ دفاع‌ از خود نباشد.
- وقتی‌ كودكی‌ همیشه‌ از مشاجرات‌ فرار می‌كند و حتی‌ در مواقعی‌ به‌ گریه‌ متوسل‌ می‌شود.
- وقتی‌ كودكی‌ مرتب‌ اشیا، وسایل‌ و پول‌ خود را گم‌ می‌كند.
- وقتی‌ كودك‌ از
لحاظ‌ ظاهری‌ (پارگی‌ لباس‌ و یا نامناسب‌بودن‌ آن) مورد تمسخر قرار می‌گیرد.
 -خجالتی‌بودنو سكوت‌ مكرر در كلاس.
 -افت‌ تحصیلی، افسردگی‌ و ناراحت‌بودن.
این‌ عوامل‌ كودك‌ را قربانی‌ خشونت‌ دیگران‌ می‌كند و خود كودك‌ نیز عامل‌ خشونت‌ می‌شود و رفتارهای‌ پرخاشگرانه‌ از او سر خواهد زد.
درمان‌
:
برای‌ درمان‌ پرخاشگری‌ در كودكان‌ اولین‌ گام‌ این‌ است‌ كه‌
:
1- نوع‌ پرخاشگری‌ آن‌ها و علت‌ آن‌ را براساس‌ توضیحاتی‌ كه‌ ارائه‌ شد شناسایی‌ كنیم؛ و پرخاشگری‌ را به‌ صورت‌ موردی‌ برطرف‌ نماییم.
2-در مورد كودك‌ پرخاشگری‌ كه‌ الگوپذیری‌ عامل‌ این‌ گونه‌ رفتار او بوده، باید روی‌ الگوی‌ كودك‌  كار كرد و راه‌های‌ دیگری‌ جز پرخاشگری‌ را به‌ آن‌ الگو آموخت.
3- اگر پرخاشگری‌ در اثر ناكامی‌ به‌ وجود آمده‌ باشد، بایستی‌ كودك‌ ناكام‌ را در رسیدن‌ به‌ اهداف‌ مطلوب‌ و دوست‌داشتنی‌ كمك‌ كنیم.
4- در مواردی‌ كه‌ علت‌ پرخاشگری‌ اضطراب‌ است، باید از نگرانی‌ درونی‌ و اضطراب‌ كودك‌ مطلع‌ شویم. به‌ كودكان‌ مضطرب‌ باید فرصت‌ صحبت‌كردن‌ بدهیم‌ تا نگرانی‌ خود را ابراز كنند و تا حد امكان‌ بایستی‌ سعی‌ كنیم‌ در جهت‌ رفع‌ نگرانی‌ای‌ كه‌ آن‌ها را آزرده‌ است، قدم‌ برداریم. ورزش‌كردن‌ برای‌ این‌ كودكان‌ بسیار مؤثر است‌ و باعث‌ تخلیه‌ هیجانی‌ می‌شود.
5- در كشمكش‌های‌ درونی‌ بایستی‌ كودك‌ را از حالت‌ دوگانگی‌ خارج‌ ساخت. كمك‌ به‌ كودكان‌ در تصمیم‌گیری، باعث‌ می‌شود كه‌ بیاموزند به‌ حالت‌های‌ دوگانه‌ درونی‌ خود پایان‌ بخشند.
6-  در پاره‌ای‌ از موارد، كودك‌ افسرده‌ پرخاشگری‌ شدیدی‌ از خود نشان‌ می‌دهد. در این‌ میان‌ لازم‌ است‌ به‌ این‌ نكته‌ پی‌ ببریم‌ كه‌ او چه‌ چیز دوست‌داشتنی‌ای‌ را از دست‌ داده‌ و چگونه‌ می‌شود مورد ازدست‌رفته‌ را برای‌ او جبران‌ كنیم.
7- در مورد پرخاشگری، شیطنت‌ و مصرف‌ دارو بایستی‌ حتماً با پزشك‌ متخصص‌ ارتباط‌ داشته‌ باشیم‌ تا كودك‌ از نزدیك‌ مورد معاینه‌ قرار گیرد.
8-  هنگامی‌ كه‌ كودك‌ قربانی‌ خشونت‌ در مدرسه‌ شده‌ است، بایستی‌ با مسئولان‌ مدرسه‌ صحبت‌ كنیم‌ و لازم‌ است‌ كه‌ ایشان‌ طبق‌ قانون‌ و مقررات‌ خاص‌ با كودكان‌ خشونتگرا برخورد كنند؛ و نیز كودكانی‌ را كه‌ قربانی‌ خشونت‌ شده‌اند براساس‌ رفتارهای‌ خوبشان‌ مورد تشویق‌ و تایید قرار دهند.
9-  چنانچه‌ نوع‌ پرخاشگری‌ كودك‌ خصمانه‌ است، بایستی‌ كودك‌ را از آزار و اذیت‌كردن‌ دور كنیم‌ تا مجبور نباشد برای‌ تلافی‌ و انتقام، افراد دیگر را اذیت‌ كند؛ و اگر پرخاشگری‌ از نوع‌ وسیله‌ای‌ است، بایستی‌ راه‌های‌ دیگری‌ را جهت‌ مطرح‌كردن‌ كودك‌ برگزینیم‌ تا او ناچار نباشد از روش‌ خشونت‌ برای‌ جلب‌ توجه‌ استفاده‌ كند.
نتیجه‌گیری‌
به‌ طور كلی‌ خشونت‌ و پرخاشگری‌ بیش‌تر عامل‌ بیرونی‌ دارد و فقط‌ در موارد خاص‌ به‌ علل‌ درونی‌ مربوط‌ می‌شود. والدین‌ در درجه‌ اول، بایستی‌ محرك‌های‌ محیطی‌ را كه‌ باعث‌ تحریك‌ خشم‌ و ایجاد خشونت‌ در فرزندشان‌ می‌شود شناسایی‌ و سپس‌ برای‌ رفع‌ آن‌ به‌ كمك‌ روانشناسان‌ و متخصصان‌ اقدام‌ نمایند.

 

 

چاپ این مطلب

  چگونه با رفتارهاي ناسازگارانه دانش‌آموزان برخورد کنيم؟
ارسال کننده: a.a - 2017/12/16، 12:22 PM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

1 – اگر خود تحت‌ فشارهاي رواني ناشي از زندگي و كار قرار داريم و نمي‌توانيم رفتار وگفتار خود را كنترل كنيم، بهتراست پيش از انجام هركاري درباره دانش‌آموز به فكر روشي براي كنترل فشارهاي خود باشيم. تحقيقات نشان داده ‌است اگر مربيان بتوانند برخي رفتارهاي خود را تغيير دهند، فرمانبري كودك بيشتر خواهد شد.
2 – نبايد افكار غلط و انحرافي درباره دانش‌آموز خود نداشته باشيم. به طور مثال: «شاگردم اين كار را مي‌كند تا حرص مرا دربياورد يا او موجب تمام مشكلات در كلاس است.» چنين افكاري زمينه به‌وجود آمدن احساس بسيار بد را نسبت به آن دانش‌آموز مهيا مي‌كند و به طور يقين بر رفتار ما و او اثر منفي مي‌گذارد.
3 – بايد از ارايه دستورات مبهم، كلي و تكراري اجتناب كنيم. براي مثال، به جاي اينكه بگوييم: «منظم باش»، شفاف و مشخص بگوييم كه از او چه مي‌خواهيم.
4 – به جاي سخنراني و بحث و جدل، بايد كوتاه و مؤثر بالحني محكم ولي در كمال آرامش به او گوشزد كنيم كه رفتارش در ما چه تأثيري گذاشته و اگر از اين رفتار خود دست برندارد، چه عاقبتي در انتظار اوست.
5 – بهتر است به ياد داشته باشيم که عاقبتي را براي او مشخص كنيم كه شدني و كوتاه‌مدت باشد. براي مثال نگوييم: «براي هميشه از اين كلاس خواهم رفت.»
6 – نبايد انجام دادن خواسته‌هايمان را وظيفه او بدانيم بلكه پس از انجام دادن دستوراتمان بايد او را با كلام و هداياي مورد علاقه تشويق کنيم.
7 – مي‌توانيم با مشاركت دانش‌آموزان فهرستي از مهم‌ترين قوانين در كلاس و مدرسه به ‌ترتيب اهميت و همراه با روش انجام دقيق آن تهيه كرده و پس از مشخص كردن نوع محروميت براي انجام ندادن‌شان، آن را با قاطعيت اجرا كنيم.
8 – بايد عوامل مشكل‌ساز را شناسايي و براي رفع آنها اقدام کنيم.
9 – به نيازهاي جسمي، عاطفي، رواني، اجتماعي، اقتصادي و… دانش‌آموزان بايد بيشتر توجه كنيم.
10- بايد سعي كنيم فرصتي را ايجاد كنيم تا دانش‌آموزان بتوانند نسبت به رفتارهاي نامناسب خود فكر كنند.
11 – بهتر است که ارتباط مربيان و مسوولان مدرسه را با والدين بيش از پيش تقويت كنيم.
 12- بايد از تنبيه ‌بدني به طور جدي خودداري کرده و درصورت نياز از محروم‌سازي‌هاي كوتاه‌مدت استفاده كنيم.
13 – خوب است که براي شنيدن مسايل و مشكلات دانش‌آموزان وقت بگذاريم.
14 – بهتر است از سرزنش و تحقير كردن و مقايسه‌ دانش‌آموزان به طور جدي خودداري كنيم.
15- بايد ضمن تقويت ابعاد معنوي در دانش‌آموزان، روش‌هاي آرامش‌دهي ديني را به آنها آموزش دهيم.
16- بايد علايم هشداردهنده خشم را به دانش‌آموزان آموزش دهيم تا بتوانند خشم خود را بهتر كنترل كنند.
17- بهتر است روش‌هاي «آرامش‌دهي» را به آنها آموزش دهيم، ازجمله (تنفس عميق، حرف زدن‌هاي مثبت باخود و…)
18- يكي از دلايل عصبانيت و ناراحتي دانش‌آموزان اين است كه نمي‌توانند احساسات خود را به درستي بيان كنند. مي‌توانيم با كمك عكس و فيلم و نقاشي انواع احساسات مانند خشم، ترس، شادي، غم و… را به آنها آموزش دهيم.
19- چون بسياري از ناسازگاري‌هاي دانش‌آموزان به دليل ناآشنايي مربيان و والدين با مهارت‌هاي زندگي است، توصيه مي‌شود مهارت‌هاي ارتباطي مانند گوش دادن، ابراز وجود، حل مسأله و تصميم‌گيري و ديگر مهارت‌هاي زندگي را خود بياموزيم و به دانش‌آموزان نيز آموزش دهيم.

چاپ این مطلب

  حرف دل يك فرزند
ارسال کننده: a.a - 2017/12/13، 11:11 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

1) کاری نکنیدکه درس ومشق ونمره و… عامل جدایی ودوری من ازشماقرارگیرد.

2)  نگوییدکه من هرآرامش وتفریحی را ازشما حرام کرده ام.
3) درمن فرصت،قدرت وتوانایی جبران کمبودها رافراهم کنید.
4) از دوران تحصیل خودتان ،هرچندکه درست هم باشد، به بدی وتنبلی یادنکنید.
5) به من بیاموزیدویاددهیدکه خودم درفکرکارهای خودم باشم.
6)کارهای خوبم راببینیدوتشویقم کنید؛ تابیشترتلاش کنم.
7) کاری کنیدکه همیشه درحضورشمااحساس امنیت وآرامش کنم؛ تابه ناچاری به افرادناباب پناه نبرم.
8) اگرقولی به من یادیگران می دهیدحتما به آن عمل کنید؛ تامن نیزازشماوفابه عهدرایادبگیرم.
9)  مشخصات دوستان خوب وارزشمندرابرایم توضیح دهید. تادوستان خوبی انتخاب کنم.
10) مرا ازخطرات جدی دوستان ناباب وناشایست آگاه سازید. تاهیچ وقت باآنهادوستی نکنم.
11) مرا باخودم مقایسه کنید نه با دیگران(برادر،خواهر، دوست و…) . زیرابا این کارحسادت رادرمن برمی انگیزیدنه تلاش وکوشش را.
12) مراباواقعیت های تلخ زندگی نیز‌آشناسازیدوهمه چیز رابرایم فراهم نکنید.
 13) مرا با اهداف وروش های یک زندگی شرافتمندانه آشناسازید.
14) به من بیاموزیدکه چگونه درجمع صحبت کنم؛ تااحترام دیگران رانگه دارم.
15) به من بیاموزیدکه تنهادرفکرخودم نباشم وازدیگران برای خودم پلی نسازم؛ بلکه به من بیاموزیدکه یارویاورمحرومان وستمدیدگان باشم.
16) پول توجیبی متناسب بانیازهایم، دراختیارم بگذارید. ونحوه ی استفاده ازآن رابه من یاد دهید.
17) اشتباهات گذشته ام را مدام به رخم نکشید.چون هیچ کس نیست که اشتباه نکند.
18) جایگاه مرادرخانواده مشخص نماییدوبرای آن ارزش قائل شوید. تامن هم ازشما ارزش گذاشتن رایادبگیرم.
19) مرا براساس اصول وقواعدتربیتی ،تربیت نمایید نه احساسات وعواطف.
20) معذرت خواهی راعملا به من یاد دهید. تامعذرت خواهی رابیاموزم؛ تابدین وسیله اتحادوهماهنگی خانواده حفظ شود.
21) تک تک اعضای خانواده حق داشته باشندهروقت بخواهند مانندیک آتشفشان فوران وخودراتخلیه کنند.وسپس توضیح دهندکه ازچه عصبانی وناراحت هستند.
22) بگذاریدکه مافرزندان درخانواده باهم رقابت کنیم؛ ولی شیوه ی رقابت سالم وسازنده رابه مایاد دهید.
23)بگذاریدکه مافرزندان نیزدرخانه وبیرون خانه کارکنیم. تاهم کارکردن وهم همکاری باهم راعملا یادبگیریم.
24) پدران ومادران عزیزبگذاریددوران کودکی،نوجوانی وجوانی راکودکانه ،نوجوانانه وجوانانه بگذرانیم. انتظاربزرگسالان را ازما نداشته باشید.
25) خانواده های موفق می دانندکه نمی توانندتمام ناهنجاری های یک مسیر راپیش بینی وحل کنند. اما رازموفقیت آنها درانعطاف پذیری وریشه داشتن درعشق،دوستی،تفاهم وهم دلی است.

چاپ این مطلب

  نحوه برخورد با كودكان خجالتي
ارسال کننده: a.a - 2017/11/21، 06:31 AM - انجمن: كودك يك تا پنج سال - بدون پاسخ

1-   با كودك همدلي كنيد به او بفهمانيد كه احساس اورا درك مي كنيد

2-   او را خجالتي خطاب نكنيد
3-   درخانه با او نمايش اجرا كنيد
4-   موقعيت هايي كه درآن كودكتان كم رويي مي كند را شناسايي كنيد
5-   براي رفتارهاي اجتماعي او هدف گذاري كنيد
6-   رفتارهاي خلاف كمرويي را تقويت وپاداش دهي كنيد
7-   كودك را به محيط هايي ببريد كه روابط با همسالان را تقويت كند
 

چاپ این مطلب

  اهميت مقطع دبستان و رفتارهاي والدين دربرخورد با كودكان ابتدايي
ارسال کننده: a.a - 2017/11/06، 09:53 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

با توجه به اينكه مقطع دبستان يكي از مهمترين دوره هاي زندگي هرفرد را تشكيل مي دهد تاكيد بر مشكلات اين مقطع يكي از مهمترين دغدغه هايي است كه مسولين آموزش وپرورش درگير خودش كرده ، شايد به قطع بتوانيم بگوييم كه بيشترين خود پنداره ها وعزت نفس اشخاص دردوران جواني از اين  مقطع درفرد شكل مي گيرد، و همچنين زير بنا روابط اجتماعي فردي نيز دراين دوره شكل مي گيرد .دوره ابتدايي براي اولين بار به كودكان اين  فرصت مي دهد  كه خودشان را با ديگران مقايسه كنند  وبراي اولين بار خارج از كنترل بزرگسالان دست به عمل بزنند ، ولي اين بزرگسالان هستند كه بايد به كودك اين فرصت را بدهند كه بتواند تجربيات خوبي بدست آورند واحساس خوشايندي نسبت به خود پيداكند واين احساس ارزش درآينده بسياري از موفقيت ها را درزندگي براي فرد رقم مي زند.
والدين همچنين بايد از بكاربردن روش هايي كه دانش آموزان را مايوس مي كند مخصوصا درانجام تكاليف جدا خودداري كنند زيرا ثابت شده كه موفقيت درانجام تكاليف منجر به بالابردن اعتماد به نفس خواهد شد وبالعكس(چاپمن وهمكاران 2000، اليس،2000)
والدين همچنين  بايد از بكار بردن الفاظ باهوش وتنبل خودداري كنند زيرا بسياري از اين الفاظ از ديدگاه كودك جنبه ارزش گذاري دارد ورفته رفته شخصيت كودك ازهمين الفاظ شكل مي گيرد.
 مهمترين مساله اي كه درتمام مشكلات دانش آموزان در رابطه با والدين وجود دارد رفتار شتابزده واز روي خشم والدين است  والدين به محض مشاهده رفتار زشت دانش آموز سريع با آن برخورد  كرده واولين برخورد تنبيه وسرزنش خواهد بودو چنانچه والدين از اين خصوص تامل كنند بسياري ازمشكلات حل خواهد شد والدين بايد با صبوري با مسايل برخورد كرده وچنانچه خود نتوانسته مشكل را حل كنند با مسئولين ذي ربط مدرسه ومشاورين مطرح كنند .زيرا يك رفتار نابجا والدين منجر به مشكلات زيادي دربزرگسالي خواهد شد
دومين مساله اي كه والدين قبل ازبررسي وضعيت روحي رواني فرزندشان  بايد توجه كنند  درمورد مشكلات وضعيت جسماني كه بايد به آن توجه كنند فرزند مانند سوزش خارش درد وساير امور ميباشد.  وهمچنين دربسياري از موارد كودكان بدليل داشتن وضعيت جسماني يا روابط نامناسب  درمدرسه با  همكلاسي ها ومعلمان دچار اضطراب درمدرسه ميشوند .
سومين مساله صحبت دوستانه درمورد مساله وبازخورد مناسب ودرنظر گرفتن اين مساله كه فرزند شما يك فرد بزرگسال نيست وما نبايد از موضع يك بزرگ سال به قضيه نگاه كنيم.
وقتي كودك شما كاراشتباهي انجام مي دهد بجاي سرزنش با او دليل كار را به او توضيح دهيد وبراي او شفاف سازي كنيد درصورتيكه كار اشتباه مجدد تكرار شد از انواع راهكارهاي اصلاح رفتار استفاده كنيد وتا مي توانيد از تنبيه بدني خودداري كنيد.
 چهارمين موردي كه بايد مطرح كنيم اين مساله است كه اكثريت كودكان درسنين 7 تا 11 علاقه مند به مسايل جنسي ورفتارهاي ناشايست البته از نظر بزرگسالان هستند كه اين يك امر طبيعي است وازنظر روانشناسي كودك دراين سنين ازيك سري رفتارها وكنجكاوي هاي جنسي لذت برده ولي اين لذت شامل لذتي كه بزرگسالان آن را شهواني تعبير مي كنند نيست والدين بايد سعي كنند با پاسخ صحيح ومناسب اين رفتارها را جهت دهي مناسب كنند.
در صورت مشاهده ی باز ی کودک با آلت خود نباید او را تنبه کرد ویا با جملات آمرانه مثل دست نزن و… منع کرد بلکه می توان با محول کردن یک کار،پرسیدن یک سوال و… او را باز داشت هر چند آغاز دستکاری در این سنین نشانه ی رشد طبیعی کودک است.
هرچند سوالات بسیاری در مورد علل این رفتار کودکان همچنان بی‌پاسخ مانده ولی مسلم است که این پدیده در این سنین موقت است و نیاز به اقدام خاصی ندارد. هرچند لازم است زمینه‌های مذهبی و فرهنگی خانواده مورد توجه قرار گیرد ولی والدین باید از رفتارهای خشن و ترساننده در این مورد بپرهیزند زیرا ممکن است کودک را به سایر فعالیت‌های مضر وادار کند.
مشغول کردن کودک به سایر فعالیت‌ها و منحرف کردن حواس بچه‌ از این رفتار و ایجاد زمینه‌ برای سایر فعالیت‌های مفید می‌تواند در ترک این عادت در کودکان مفید فایده باشد. با این حال در صورتی که در کودکان به نوعی متوجه خودارضائی شدید حتماً با روانپزشک مشورت نمائید.
يكي ديگر از مسايل ومشكلات كودكان درمقطع ابتدايي سهل انگاري درانجام تكاليف است كه با توجه به اينكه كودك تازه از محيط انعطاف پذير خانواده خارج شده و وارد مدرسه با قوانين دست وپاگير آن شده اند زمان ميبرد تا به اين روند عادت كند .
راهبردهاي زير مي تواند در تسهيل اين روند كارساز باشد:
1- تعيين يك برنامه منظم روزانه با همكاري دانش آموز
2-هميشه در خانه مكان دنجي براي كودك فراهم آوريد كه كنار شما به انجام تكاليف بپردازد
3-مي توانيد براي اينكه كودك بهتر ياد بگيرد براي او يك تخته بخريد واز او بخواهيد كه خود معلم خود باشد ومعلم بازي كند وضمن آن دروس حفظي ورياضي خود را باخود تمرين كند
4-عواملي كه باعث حواس پرتي دانش آموز ميباشد از او دور كنيد
5-براي ديدن برنامه هاي تلويزيون براي وي ساعت بگذاريد
6-اجراي قوانين سخت نگيريد
توصيه هايي جهت انجام تكاليف مدرسه  براي والدين درمنزل :

چاپ این مطلب

  توصيه هايي جهت انجام تكاليف مدرسه براي والدين درمنزل :
ارسال کننده: a.a - 2017/11/06، 04:24 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

1- عدم انجام تکلیف مدرسه  توسط كودكان را شخصی نگیرید با آنها با پرخاشگري رفتار نكنيد
۲-مدت زمان لازم برای انجام تکالیف توسط فرزندتان را بشناسید واز كودك بخواهيد درزمان مشخصي تكاليفش را انجام دهد.
۳-به روش انجام تکالیف توسط فرزندتان دقت کنید به كودك زيادازحد سخت نگيريد
۴-کودک را تشویق زبانی کنید .
۵- به کودک امکان انتخاب بدهید به كودك اجازه دهيد مشتاقانه به انجام تكاليف بپردازد
۶- مسئولیت انجام تکالیف و وظیفه شناسی در این مورد را به او واگذار کنید
۷- وقت و جای معیني كه از نوركافي برخوردار باشد را برای انجام  تکالیف مدرسه در نظر بگیرید
۸- برنامه ریزی داشته باشید
۹- برنامه زندگی خود را با تكاليف فرزندتان تنظیم کنید تا مداخله اي درانجام تكاليف نداشته باشد
۱۰- تکلیف مدرسه کار کودک است نه والدین شما مي توانيد كنار كودك با او همياري كنيد نه همكاري فقط مي توانيد به او دلگرمي دهيد ولي به هيچ عنوان تكاليفش را انجام ندهيد درمواقعي كه حس مي كنيد كودك درانجام تكاليف بسيار ناتوان است واحساس عجز مي كند مي توانيد او را حمايت وبه او اعتماد به نفس دهيد.
 

چاپ این مطلب

  چطور مي توانم از دست به بيني بردن كودكم جلوگيري كنم ؟
ارسال کننده: a.a - 2017/11/01، 06:31 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

ا1-اشکال این عمل را برای کودک شرح دهید:توجه کودک را به کاری که می‌کند جلب کنید، دستمالی در اختیار او قرار دهید و از وی بخواهید برای تخلیه حفره بینی‌اش از دستمال استفاده کند. این تذکرات را در صورت نیاز تکرار کنید. اگر انگشت داخل بینی کردن یک عادت تازه در وی است، احتمال دارد چیزی داخل بینی کودک باشد، مانند مخاط اضافه که باعث آزار وی می‌شود. اگر عادتی است که مدتهاست آن را انجام می‌دهد، ممکن است ناخودآگاه این کار را انجام می‌دهد. پس هر زمان که انگشت‌اش را داخل بینی کرد او را متوجه کنید و از او بخواهید دستش را بشوید.برایش توضیح دهید که این عادت تمیزی نیست و باعث زخم و عفونت داخل بینی می‌شود، حتی چون موجب پخش میکروب‌ها می‌شود می‌تواند باعث بیماری دیگران هم بشود.

2-از ابزار و لوازم موجود برای ترک این عادت کمک بگیرید،محصولات زیادی برای ترک این عادت در فروشگاه‌ها موجود است اما ساده‌ترین کار بانداژ کردن انگشت کودک است. به خصوص در مواردی که کودک ناخودآگاه مرتکب این عمل می‌شود نقش بازدارنده می‌تواند داشته باشد.

3-جایگزین کنید:گاهی اوقات کودکان این کار را برای مشغولیت انجام می‌دهند و برای رفع کسلی و ملولی مرتکب آن می‌شوند. اگر کودک شما زمان زیادی را بدون حرکت صرف تماشای تلویزیون می‌کند، مشغولیت دیگری برای او فراهم کنید. چون اگر دستان وی مشغول باشند کمتر تمایل دارد آنها را داخل بینی‌اش کند.
کمک بگیرید
4-انگشت داخل بینی کردن در نوع خود نمی‌تواند موردی جدی و نگران کننده باشد اما اگر دفعتا ایجاد شده باشد و به خصوص اگر همراه مشکلات دیگری مانند شب ادراری بروز کند باید پیگیری جدی تری بشود در این موارد حتما با پزشک متخصص مشورت کنید

5-نادیده بگیرید:اگر همه این راهها را تست کردید و فایده‌ای نداشت، این حرکت کودک را نادیده بگیرید فقط همیشه مراقبت کنید ناخن‌های کودک کوتاه باشد و تیزی‌های آن را نیز بگیرید.
 برخي اعمال كودكان بصورت طبيعي دربعضي از كودكان ديده وبه طور موقت هستند وبه مرور زمان ترك خواهد شد اين عمل نيز جز همين موارد است وجاي هيچ نگراني براي والدين نيست .

چاپ این مطلب

  چطور مي توانم كودك مودب تربيت كنم ؟
ارسال کننده: a.a - 2017/11/01، 06:23 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

شما مي توانيد با آموزش يك سري از اصول به كودكان آنها را براي پا گذاشتن به دنياي بزرگسالي وآشنایی با مهارت هاي كلامي وارتباطي آماده كنيد  . وبه اين ترتيب شما مي توانيد با آموختن رفتارهای ساده مودبانه به کودکتان به او در ارتباط با دیگران کمک كنيد .کودکان معمولا به طور عامدانه بی‌ادب نیستند، در اغلب موارد مسئله این است که آنها اصول رفتار مودبانه را یاد نگرفته‌اند. وما به عنوان والدين وظيفه داريم به آنها بياموزيم .كه درزير به ذكر چند مورد از اصولي كه درزندگي بايد بياموزند آشنا مي كنيم

این 25 مورد خلاصه  آدابی است که کودک تا 8سالگی باید یاد گرفته باشد:
1-  هنگامی چیزی را می‌خواهی بگو: "لطفا".
2- هنگامی چیزی به تو می‌دهند، بگو: "متشکرم."
3- هنگامی که بزرگترها با یکدیگر حرف می‌زنند، میان حرف آنها نپر، مگه اینکه مسئله‌ای فوری مطرح باشد. آنها حواس‌شان به تو هست و وقتی حرف‌شان تمام شد به تو پاسخ خواهند داد.
4- اگر لازم است که توجه کسی را  فورا جلب کنی، گفتن عبارت "ببخشید" مودبانه‌ترین راه برای وارد شدن به مکالمه است.
5- اگر کوچکترین تردیدی درباره انجام کاری داری، اول از پدر و مادر اجازه بگیر تا بعد پشیمان نشوی.
6- دیگران علاقه‌‌ای به دانستن اینکه تو از چه چیزهایی بدت می‌آید، ندارند. نظرات منفی‌ات را برای خودت، یا بین خود و دوستانت نگهدار، و دائم به بزرگترها نق نزن.
7- در مورد خصوصیات جسمی دیگران اظهار نظر نکن، مگر اینکه بخواهی از آنها تعریف کنی که باعث می‌شود آنها خوششان بیاید.
8- هنگامی دیگران از تو می‌پرسند، حالت چطور است، به آنها پاسخ بده و بعد حال آنها را هم بپرس.
9- هنگامی در خانه دوستت هستی، به یاد داشته باش که از والدین دوستت به خاطر اجازه دادن به رفتن به خانه آنها تشکر کنی.
10- اگر دری بسته بود، پیش از وارد شدن، ابتدا به در ضربه بزن، و منتظر بمان تا ببین پاسخی داده می‌شود یا نه.
11- هنگامی که تلفن می‌زنی، اول خودت را معرفی کن و بعد بپرس آیا می‌توانی با شخص مورد نظرت صحبت کنی یا نه.
12- به دیگران احترام بگذار و اگر به تو هدیه‌ای دادند، بگو: "متشکرم." به جای ای‌میل زدن، نوشتن یک نامه دست‌نویس تشکر بسیار موثر است.
13- در مقابل بزرگسالان از کلمات ناشایست استفاده نکن. آنها خودشان همه این کلمات را بلدند و استفاده تو از این کلمات باعث ملال و ناخشنودی آنها می‌شود.
14- افراد را با نام‌های تحقیرآمیز صدا نزن.
15- دیگران را به هیچ دلیلی مسخره نکن. این کار باعث می‌شود در نظر دیگران آدم ضعیفی به نظر برسی، و دست انداختن دیگران کار نادرستی است.
16-حتی اگر یک بازی یا مراسم برایت خسته‌کننده است، آرام بنشین و خودت را علاقمند نشان بدهد. بازیکنان یا نمایش‌دهندگان دارند حداکثر تلاش‌شان را می‌کنند.
17-اگر به کسی تنه زدی، فورا بگو "ببخشید."
18-هنگام سرفه یا عطسه کردن دهانت را بپوشان و در جلوی دیگران فین نکن.
19- اگر می‌خواهی از دری عبور کنی، ببین آیا می‌توانی در را باز نگهداری تا کسی دیگری هم از آن رد شود.
20- اگر به پدر و مادر، معلم یا همسایه‌‌ای برخوردی که دارد کاری را انجام می‌دهد، از او بپرس کمک می‌خواهد. اگر جواب مثبت بود، به او کمک کن- به این ترتیب ممکن است چیز جدیدی یاد بگیری.
21- هنگامی که بزرگسالی از تو تقاضای انجام کاری را کرد، با روی گشاده و بدون نق زدن به او کمک کن.
22- هنگامی که کسی به تو کمک کرد، بگو: "متشکرم." این شخص احتمالا بار دیگر هم به تو کمک خواهد کرد. این امر به خصوص در مورد معلمان مصداق دارد!
23- از وسائل غذا خوردن درست استفاده کن. اگر نمی‌دانی که چطور با این وسائل غذا بخوری، از پدر و مادر تقاضا کن به تو آموزش دهند، یا دقت کن آنها از این وسائل چطور استفاده می‌کنند.
24- هنگام غذا خوردن روی ران‌هایت دستمال سفره بگذار و از آن برای پاک کردن دهانت در هنگام لزوم استفاده کن.
25- برای برداشتن چیزها از روی میز غذا خم نشو؛ از دیگران تقاضا کن آن را به تو رد کنند.

چاپ این مطلب