مهمان گرامی، خوش‌آمدید!
شما قبل از این که بتوانید در این انجمن مطلبی ارسال کنید باید ثبت نام کنید.

نام کاربری
  

گذرواژه‌
  





جستجوی انجمن‌ها

(جستجوی پیشرفته)

آمار انجمن
» اعضا: 15,420
» آخرین عضو: cleoul60
» موضوعات انجمن: 80
» ارسال‌های انجمن: 108

آمار کامل

کاربران آنلاین
در حال حاضر 56 کاربر آنلاین وجود دارد.
» 1 عضو | 55 مهمان
HarryMaync

آخرین موضوع‌ها
Hot Hot ^YBNL MaFia Famil...
انجمن: سوالات تربيتي والدين
آخرین ارسال توسط: WtilliamExarp
16 دقیقه‌ی پیش
» پاسخ: 0
» بازدید: 1
Hot Hasitleak ^Tony Benne...
انجمن: سوالات تربيتي والدين
آخرین ارسال توسط: WtilliamExarp
31 دقیقه‌ی پیش
» پاسخ: 0
» بازدید: 3
free langrisser mobile go...
انجمن: سوالات تربيتي والدين
آخرین ارسال توسط: WtilliamExarp
47 دقیقه‌ی پیش
» پاسخ: 3
» بازدید: 60
عواملي كه موجب ناسازگاري ...
انجمن: انجمن بررسي مشكلات نوجوانان
آخرین ارسال توسط: Daniel
8 ساعت پیش
» پاسخ: 1
» بازدید: 247
چرا كودكان مدرسه را دوست ...
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: salmasallam
2019/01/16، 10:03 PM
» پاسخ: 1
» بازدید: 737
ملاك هاي رفتارهاي جنسي نا...
انجمن: انجمن اختلالات جنسي كودكان
آخرین ارسال توسط: hasanem
2019/01/12، 01:24 PM
» پاسخ: 18
» بازدید: 9,688
بهترين نوع آموزش به كودكا...
انجمن: كودك يك تا پنج سال
آخرین ارسال توسط: Alisoncal
2019/01/10، 03:24 PM
» پاسخ: 2
» بازدید: 1,022
براي كاهش مشكلات تحصيلي ن...
انجمن: انجمن بررسي مشكلات نوجوانان
آخرین ارسال توسط: a.a
2019/01/01، 06:00 AM
» پاسخ: 0
» بازدید: 49
مسايل ومشكلات نوجوانان كد...
انجمن: انجمن بررسي مشكلات نوجوانان
آخرین ارسال توسط: a.a
2019/01/01، 05:57 AM
» پاسخ: 0
» بازدید: 41
فرزندم درنوشتن مشق كند نو...
انجمن: سوالات اختصاصي كاربران
آخرین ارسال توسط: salmasallam
2018/12/30، 07:58 PM
» پاسخ: 1
» بازدید: 696

 
  چطور مي توانم از دست به بيني بردن كودكم جلوگيري كنم ؟
ارسال کننده: a.a - 2017/11/01، 06:31 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

ا1-اشکال این عمل را برای کودک شرح دهید:توجه کودک را به کاری که می‌کند جلب کنید، دستمالی در اختیار او قرار دهید و از وی بخواهید برای تخلیه حفره بینی‌اش از دستمال استفاده کند. این تذکرات را در صورت نیاز تکرار کنید. اگر انگشت داخل بینی کردن یک عادت تازه در وی است، احتمال دارد چیزی داخل بینی کودک باشد، مانند مخاط اضافه که باعث آزار وی می‌شود. اگر عادتی است که مدتهاست آن را انجام می‌دهد، ممکن است ناخودآگاه این کار را انجام می‌دهد. پس هر زمان که انگشت‌اش را داخل بینی کرد او را متوجه کنید و از او بخواهید دستش را بشوید.برایش توضیح دهید که این عادت تمیزی نیست و باعث زخم و عفونت داخل بینی می‌شود، حتی چون موجب پخش میکروب‌ها می‌شود می‌تواند باعث بیماری دیگران هم بشود.

2-از ابزار و لوازم موجود برای ترک این عادت کمک بگیرید،محصولات زیادی برای ترک این عادت در فروشگاه‌ها موجود است اما ساده‌ترین کار بانداژ کردن انگشت کودک است. به خصوص در مواردی که کودک ناخودآگاه مرتکب این عمل می‌شود نقش بازدارنده می‌تواند داشته باشد.

3-جایگزین کنید:گاهی اوقات کودکان این کار را برای مشغولیت انجام می‌دهند و برای رفع کسلی و ملولی مرتکب آن می‌شوند. اگر کودک شما زمان زیادی را بدون حرکت صرف تماشای تلویزیون می‌کند، مشغولیت دیگری برای او فراهم کنید. چون اگر دستان وی مشغول باشند کمتر تمایل دارد آنها را داخل بینی‌اش کند.
کمک بگیرید
4-انگشت داخل بینی کردن در نوع خود نمی‌تواند موردی جدی و نگران کننده باشد اما اگر دفعتا ایجاد شده باشد و به خصوص اگر همراه مشکلات دیگری مانند شب ادراری بروز کند باید پیگیری جدی تری بشود در این موارد حتما با پزشک متخصص مشورت کنید

5-نادیده بگیرید:اگر همه این راهها را تست کردید و فایده‌ای نداشت، این حرکت کودک را نادیده بگیرید فقط همیشه مراقبت کنید ناخن‌های کودک کوتاه باشد و تیزی‌های آن را نیز بگیرید.
 برخي اعمال كودكان بصورت طبيعي دربعضي از كودكان ديده وبه طور موقت هستند وبه مرور زمان ترك خواهد شد اين عمل نيز جز همين موارد است وجاي هيچ نگراني براي والدين نيست .

چاپ این مطلب

  چطور مي توانم كودك مودب تربيت كنم ؟
ارسال کننده: a.a - 2017/11/01، 06:23 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

شما مي توانيد با آموزش يك سري از اصول به كودكان آنها را براي پا گذاشتن به دنياي بزرگسالي وآشنایی با مهارت هاي كلامي وارتباطي آماده كنيد  . وبه اين ترتيب شما مي توانيد با آموختن رفتارهای ساده مودبانه به کودکتان به او در ارتباط با دیگران کمک كنيد .کودکان معمولا به طور عامدانه بی‌ادب نیستند، در اغلب موارد مسئله این است که آنها اصول رفتار مودبانه را یاد نگرفته‌اند. وما به عنوان والدين وظيفه داريم به آنها بياموزيم .كه درزير به ذكر چند مورد از اصولي كه درزندگي بايد بياموزند آشنا مي كنيم

این 25 مورد خلاصه  آدابی است که کودک تا 8سالگی باید یاد گرفته باشد:
1-  هنگامی چیزی را می‌خواهی بگو: "لطفا".
2- هنگامی چیزی به تو می‌دهند، بگو: "متشکرم."
3- هنگامی که بزرگترها با یکدیگر حرف می‌زنند، میان حرف آنها نپر، مگه اینکه مسئله‌ای فوری مطرح باشد. آنها حواس‌شان به تو هست و وقتی حرف‌شان تمام شد به تو پاسخ خواهند داد.
4- اگر لازم است که توجه کسی را  فورا جلب کنی، گفتن عبارت "ببخشید" مودبانه‌ترین راه برای وارد شدن به مکالمه است.
5- اگر کوچکترین تردیدی درباره انجام کاری داری، اول از پدر و مادر اجازه بگیر تا بعد پشیمان نشوی.
6- دیگران علاقه‌‌ای به دانستن اینکه تو از چه چیزهایی بدت می‌آید، ندارند. نظرات منفی‌ات را برای خودت، یا بین خود و دوستانت نگهدار، و دائم به بزرگترها نق نزن.
7- در مورد خصوصیات جسمی دیگران اظهار نظر نکن، مگر اینکه بخواهی از آنها تعریف کنی که باعث می‌شود آنها خوششان بیاید.
8- هنگامی دیگران از تو می‌پرسند، حالت چطور است، به آنها پاسخ بده و بعد حال آنها را هم بپرس.
9- هنگامی در خانه دوستت هستی، به یاد داشته باش که از والدین دوستت به خاطر اجازه دادن به رفتن به خانه آنها تشکر کنی.
10- اگر دری بسته بود، پیش از وارد شدن، ابتدا به در ضربه بزن، و منتظر بمان تا ببین پاسخی داده می‌شود یا نه.
11- هنگامی که تلفن می‌زنی، اول خودت را معرفی کن و بعد بپرس آیا می‌توانی با شخص مورد نظرت صحبت کنی یا نه.
12- به دیگران احترام بگذار و اگر به تو هدیه‌ای دادند، بگو: "متشکرم." به جای ای‌میل زدن، نوشتن یک نامه دست‌نویس تشکر بسیار موثر است.
13- در مقابل بزرگسالان از کلمات ناشایست استفاده نکن. آنها خودشان همه این کلمات را بلدند و استفاده تو از این کلمات باعث ملال و ناخشنودی آنها می‌شود.
14- افراد را با نام‌های تحقیرآمیز صدا نزن.
15- دیگران را به هیچ دلیلی مسخره نکن. این کار باعث می‌شود در نظر دیگران آدم ضعیفی به نظر برسی، و دست انداختن دیگران کار نادرستی است.
16-حتی اگر یک بازی یا مراسم برایت خسته‌کننده است، آرام بنشین و خودت را علاقمند نشان بدهد. بازیکنان یا نمایش‌دهندگان دارند حداکثر تلاش‌شان را می‌کنند.
17-اگر به کسی تنه زدی، فورا بگو "ببخشید."
18-هنگام سرفه یا عطسه کردن دهانت را بپوشان و در جلوی دیگران فین نکن.
19- اگر می‌خواهی از دری عبور کنی، ببین آیا می‌توانی در را باز نگهداری تا کسی دیگری هم از آن رد شود.
20- اگر به پدر و مادر، معلم یا همسایه‌‌ای برخوردی که دارد کاری را انجام می‌دهد، از او بپرس کمک می‌خواهد. اگر جواب مثبت بود، به او کمک کن- به این ترتیب ممکن است چیز جدیدی یاد بگیری.
21- هنگامی که بزرگسالی از تو تقاضای انجام کاری را کرد، با روی گشاده و بدون نق زدن به او کمک کن.
22- هنگامی که کسی به تو کمک کرد، بگو: "متشکرم." این شخص احتمالا بار دیگر هم به تو کمک خواهد کرد. این امر به خصوص در مورد معلمان مصداق دارد!
23- از وسائل غذا خوردن درست استفاده کن. اگر نمی‌دانی که چطور با این وسائل غذا بخوری، از پدر و مادر تقاضا کن به تو آموزش دهند، یا دقت کن آنها از این وسائل چطور استفاده می‌کنند.
24- هنگام غذا خوردن روی ران‌هایت دستمال سفره بگذار و از آن برای پاک کردن دهانت در هنگام لزوم استفاده کن.
25- برای برداشتن چیزها از روی میز غذا خم نشو؛ از دیگران تقاضا کن آن را به تو رد کنند.

چاپ این مطلب

  چه بكنيم تا فرزندمان در انجام تكاليف سهل انگاري نكند
ارسال کننده: a.a - 2017/10/31، 12:31 PM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

اتاق تکلیف درست کنید
اگر می‌توانید برای کودک یک فضای آرام و کنترل شده برای انجام تکالیف اختصاص دهید. حواس‌تان باشد که در این فضا هیچ وسیله‌ای که باعث حواس‌پرتی کودک شود نباید وجود داشته باشد.

به او کمک کنید
هر زمان که کودک‌تان از شما کمک خواست به او کمک کنید. به او بگویید که این چالشی است که او باید بتواند از عهده آن بربیاید و می‌تواند روی کمک شما هم حساب کند. یکی از کمک‌های شما می‌تواند این باشد که درباره موضوعی از درس که او ابراز بی‌علاقگی می‌کند، یک نمایش یا حتی اردو راه بیندازید.

جایزه بگذارید
اگر کارهایش را انجام داد یا زمانی که به یک سؤال سخت پاسخ داد، جایزه‌ای هرچند کوچک برايش در نظر بگیرید. حتی اگر جایزه‌ای که می‌گیرد عصبانی‌اش کرد، شما آرامش‌تان را حفظ کنید و به سیستم پاداش‌دهی ادامه دهید.

زمان تعیین کنید
حواس‌تان باشد که زمان دیروقت را برای انجام تکالیف درنظر نگیرید و کمی بعد از آمدن از مدرسه و استراحت او را به اتاقی که باید تکالیفش را انجام دهد، راهنمایی کنید. اگر مشق را به دیروقت موکول کنید، کودک خسته خواهد شد و تمرکزش را برای مطالعه از دست خواهد داد.

از همکلاسی‌ها کمک بگیرید
اگر دوست یا همسایه‌ای دارید که همسن کودک‌تان است و از قضا درسخوان هم هست، می‌توانید از او کمک بخواهید و در هفته یکی، دو برنامه بچینید که آنها با هم درس بخوانند تا کم‌‌کم فرزندتان به درس علاقه پیدا کند.

قاطع باشید
با لحن قاطع اما مهربان به فرزندتان بگوييد كه نمي‌تواند با كوچك‌ترين بهانه‌اي مدرسه رفتن را تعطيل كند. به همين منظور برايش قانون بگذاريد؛ براي مثال اگر بهانه بیماری را برای نرفتن به مدرسه عنوان کرد بگوييد كه حتما بايد تب بالا يا علائم روشني از بيماري يا يك دليل قانع‌كننده و درست داشته باشد تا بتواند به مدرسه نرود.

چاپ این مطلب

  پرخاشگري دركودكان ابتدايي
ارسال کننده: a.a - 2017/10/31، 10:46 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - پاسخ (2)

پسر بچه 7 ساله اي دارم كه مدام درمدرسه با بچه هاي ديگه درگير است و به آنها حرف هاي زشت مي زنه گاهي هم به بچه ها توحياط مدرسه زير پايي ميزنه تو كلاس دستش را به گردن بچه ها مي گيره زور ميگه همه مادر همكلاسي هاش را شاكي كرده خواهشا راهنمايي كنيد؟
یکی‌ از دلایل‌ بسیار مهم‌ پرخاشگری‌ در کودکان‌ یادگیری‌ است. یعنی‌ کودکانی‌ که‌ الگوهای‌ رفتاری‌ پرخاشگرانه‌ داشته‌ اند، همانند الگوهای‌ خود رفتار می ‌کنند. چنانچه‌ پدر یا مادری‌ خلق ‌و خویی‌ عصبانی‌ و پرخاشگر داشته‌ باشند، مسلماً فرزندشان‌ نیز پرخاشگر خواهد شد. این‌ رفتار توسط‌ کودک‌ یاد گرفته‌ می ‌شود. از آنجا که‌ کودکان‌ با والدین‌ همانند سازی‌ می ‌کنند، بنابراین‌ بسیاری‌ از رفتارهای‌ پدر و مادر ناخودآگاه‌ توسط‌ فرزندان‌ فرا گرفته‌ می ‌شود. توضیح‌ این‌ که‌ فرایند همانند سازی‌ کاملاً ناخودآگاه‌ صورت‌ می ‌پذیرد.

نکته‌ دیگر این‌ که‌ حتماً لازم‌ نیست‌ والدین‌ با خودِ کودک‌ پرخاشگری‌ کرده‌ باشند؛ چنانچه‌ او شاهد رفتارهای‌ خشونت ‌بار پدر و مادر با افراد دیگر نیز باشد، این‌ گونه‌ رفتار را فرامی‌ گیرد. بنابراین‌ کودکان‌ از طریق‌ مشاهده، رفتارهای‌ والدین‌ را می ‌آموزند.درغير اينصورت جز يك اختلال رفتاري محسوب شده وحتما بايد به يك رفتار درمانگر مراجعه تا ضمن بررسي جسماني وروحي او با طي كردن جلسات اصلاح رفتار رفتار او اصلاح گردد.

ر این اساس می توان رفتارهای مختلف والدین کودکان پرخاشگر را به الگوهای زیر تقسیم کرد:
۱-عدم تشویق رفتارهای مناسب کودک:
درخانواده هایی که کودکان نافرمانی، پرخاشگری و رفتار مقابله جویانه بروز می دهند، مشخص شده که والدین هیچ توجه، تشویق و پاداشی برای رفتار خوب فرزند خود قائل نمی شوند. بنابراین کودک هم هیچ دلیلی برای ارائه رفتار خوب ندارد. زیرا می داند که پدر و مادر پاسخی به این رفتار وی ندارد. در عوض والدین به رفتار نادرست و نامناسب وی با عصبانیت و خشونت پاسخ می دهند. بنابراین کودک هم برای جلب توجه آن ها، حتی توجه منفی، شروع به نافرمانی و پرخاشگری می کند.
۲- در نظر نگرفتن تنبیه مناسب برای رفتارهای بد کودک:
در بعضی خانواده ها بسیاری از والدین نمی توانند شیوه مناسبی برای تنبیه فرزند خود اتخاذ نمایند و کودکان در این قبیل خانواده ها در قبال رفتار صحیح و مناسب خود تشویق نمی شوند و همچنین به خاطر رفتار نادرستشان تنبیه مناسب دریافت نمی کنند. سرانجام این پرخاشگری، نافرمانی و رفتارهای مقابله ای در اثر مرور زمان به بخشی از شخصیت آینده کودک تبدیل می شوند. بعضی از والدین به فرزند خود اجازه هرگونه رفتار نامناسبی را می دهند و ناگهان آن ها را به شدت تنبیه می کنند. چنین رفتار بی ثباتی از سوی والدین باعث می شود که کودک هنگام بلوغ و در بزرگسالی به انجام رفتارهای ضد اجتماعی شدیدتر و خطرناک تری دست بزند.
۳- استفاده بیش از حد از تنبیه:
استفاده زیاد از تنبیه، روشی است که به جای حل مشکلات، سبب افزایش آن ها می شود. والدین که بیش از حد از تنبیه برای کنترل فرزند نافرمان خود استفاده می کنند، اعتقاد دارند که تنبیه هیچ اثری ندارد و کاملاً هم درست می گویند. این کودکان نسبت به تنبیه مصونیت پیدا می کنند، زیرا هیچ راهی برای فرار از این برخورد ندارند، استفاده زیاد از تنبیه به کودک می آموزد که برای فرار از مجازات به خاطر رفتار ناهنجارش، دروغ بگوید. در خانواده هایی که شیوه اصلی تربیت کودک، تنبیه افراطی است، کودک احساس ترس از والدین می کند و از آن ها دوری می نماید. تنبیه اگرچه باعث توقف رفتار نامناسب امروز می شود اما سبب تغییر رفتار کودک در روزهای بعد نمی گردد و انگیزه کودک برای بروز رفتار نامناسب را به هیچ وجه از بین نمی برد.
۴- ناهماهنگی در پیگیری یک روش تربیتی
بعضی والدین دائماً در حال شروع، توقف و تغییر برنامه های تربیتی کودک خود هستند. این ناهماهنگی در برنامه ها به مرور باعث وخیم تر شدن مشکلات رفتاری کودک می گردد. اگر قوانین خانه، هماهنگ و ثابت نباشد، کودک متوجه می شود که گاهی اوقات می تواند قوانین را زیرپا بگذارد. به عبارت دیگر، عدم فرمانبری وی گاه گاهی تقویت می شوند و رفتارهایی که تقویت یا تشویق نامرتب دریافت می کنند، سرانجام نسبت به هرگونه تغییر مقاومت خواهند کرد. هر زمان که تصمیم بگیرید، قواعد و تشویق ها و جریمه هایی را که در خانه مشخص کرده اید، نادیده بگیرید، در حقیقت برخی از رفتارهای مقابله جویانه کودک خود را تقویت کرده اید.
۵-تشویق رفتارهای نامناسب
بسیاری از والدین ناآگاهانه کاری می کنند یا حرفی می زنند که باعث تشویق رفتار نامناسب فرزند خود می گردد. برای مثال گاهی اوقات والدین به نافرمانی کودک می خندند یا هنگام صحبت با دیگران، ناگهان حرف خود را قطع می کنند تا به سخنان فرزند خود که مرتب باعث توقف صحبت آن ها دیگران می شوند توجه نمایند. در مواردی دیگر والدین به قشقرق های کودک با یک بوسه یا بغل کردن وی پاسخ می دهند و یا هنگامی که کودک در فروشگاه شروع به گریه و زاری می کند برای او شکلات یا خوراکی می خرند. در تمامی این موارد، خنده والدین، توجه و پاداش ها باعث تقویت رفتارهای نامناسب کودک می شود. همچنین مواقعی که والدین به واسطه گریه و زاری یا اعتراض کودک، دست از خواسته خود بر م یدارند، نافرمانی کودک تقویت خواهد شد. در این صورت کودک یاد می گیرد که اگر مقاومت یا اعتراض کافی کند، می تواند به خواسته خود برسد .

چاپ این مطلب

  اگر فرزندمان را در حین دکتر بازی دیدیم...
ارسال کننده: a.a - 2017/10/31، 08:06 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

 سلام من یه دختر شش ساله و يك پسربچه 4ساله دارم.تازگی متوجه شدم دارن باهم دکتر بازی میکنن.خیلی نگرانم.به الت تناسلی هم دست نمیزدن ولی خیلی نگرانم به اونجام برسه.لطفا راهنماییم کنید؟

یادتان باشد در این جور مواقع، دعوا و سرزنش اصلا راه حل مناسبی نیست، تصور نکنید این جور رفتارها با غرض و قصد جنسی صورت گرفته، در صورت دیدن این صحنه ها، فورا نزد بچه ها رفته و از آنها بخواهید که آمپول را به دستشان بزنند و یا دندان های همدیگر را معاینه کنند، خلاصه حواس بچه ها را پرت کنید و ماجرا را خاتمه دهید، بعد سر فرصت با فرزندتان صحبت کنید و محدوده بازی را برایش مشخص کنید و به او بگویید که می دانید او نقش دکتر و یا بیمار را بازی می کرده و فقط بازی بوده، اما او دیگر بزرگ شده و نباید عضو خصوصی خود را در معرض دید دیگران قرار دهد.

شما به عنوان والدين مي توانيد با انجام پيشنهادات زير از اين عمل جلوگيري كنيد:


1)کودک را در آغوش بگیرید و اجازه دهید علاقه و محبت شما را از این طریق درک کند . کودکان نیاز به برقراری تماس‌های جسمانی با والدین و اعضای خانواده‌ی خود دارند .

2)به تدریج به فرزندتان تفاوت و خصوصی بودن بعضی از اندام‌های بدنش را یاد بدهید . برای مثال ، بینی عضوی از صورت است و دست زدن به آن اشکالی ندارد ، ولی آلت‌تناسلی اندامی خصوصی است و دیگران نباید به آن دست بزنند

3)سعی کنید هنگامی که درباره‌ی اعضای بدن اعم از سر ، دست ، پا و آلت تناسلی صحبت می‌کنید، احساس گناه، شرمساری و خجالت نداشته باشید

4)به کودک یاد بدهید که اگر کودک دیگری قصد داشت آلت تناسلی او را ببیند ، با مخالفت کردن و گفتن این‌که: “این قسمت از بدن من کاملا خصوصی است” ، مانع از انجام این کار شود

5)چنان‌چه فرزندتان با کودک غیر هم‌جنس خودش بازی می‌کند و متوجه‌ی تفاوت جنسی خودش با او می‌گردد ، سعی کنید تفاوت دختر و پسر را خیلی ساده و راحت برایش توضیح دهید.

چاپ این مطلب

  مسايل جنسي كودكان 7 تا 11 سال
ارسال کننده: a.a - 2017/10/31، 07:34 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

 با سلام پسرم تازه رفته تو 6 سال توی سرویس مهد بوده که شلوار دوستش که دختره در اورده.چیکارش کنم؟



پاسخ:
 اصولا كودكان دراين سنين از نشان دادن وديدن اعضاء تناسلي خود وديگران لذت برده وليكن جاي هيچ نگراني نيست دراين سن جز امور طبيعي محسوب ميشود وليكن والدين بايد توجه داشته باشند كه با اطلاع رساني دقيق وشفاف به كودك هماهنگ با سن كودك وپاسخگويي صحيح به سوالات كودك  را درهمان موقع كه كودك سوالي از آنها مي پرسد وعدم پاسخگويي بصورت كنايه اي يا غير شفاف با كودك صحبت نكنند وهمچنين جهت دهي  صحيح كودك وهواس پرت كردن هاي به موقع وسرگرم كردن كودك بسيار مهم تلقي ميشود.اصولا كودكان دراين سنين نسبت به ديدن مسايل جنسي ، لمس  ويا ديدن اعضاء لخت بدن جنس مخالف ، فيلم ها وتصاوير لخت كنجكاوي خاصي نشان مي دهند.كه اصولا با رفتار مدبرانه والدين وجهت دهي صحيح وبموقع آنها حل خواهد شد وجاي نگراني نيست.

چاپ این مطلب

  ترس از مدرسه دركودكان ابتدايي وراهكارهاي پيشنهادي
ارسال کننده: a.a - 2017/10/29، 11:25 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

بعضی کودکان ۶ ساله به طور عجیبی از مدرسه می ترسند و به مادرشان می گویند: «من به مدرسه نمیروم و در خانه می مانم» ترس این کودکان ممکن است دلایل متعددی داشته باشد از جمله ترس از سوارشدن سرویس ، دعوا کردن با دوستش ، توبیخ شدن توسط معلم ، قادر نبودن به بستن بندهای کتانی (کفش)یا مسخره کردن او به خاطر عینکش.

درمرحله اول مي توانيد با معلم او صحبت کنید و شیوه جدیدی را برای حل مشکل کودکتان پیدا کنید.
به عنوان مثال اگر او را مسخره می کنند، به معلمش بگویید تا با بچه های دیگر صحبت کند.
اگر از سرویس مدرسه می ترسد با راننده سرویس تماس بگیرید و از او بخواهید که فرزندتان را با اسم صدا کرده و به او خوشامد گوید و اجازه دهد که ردیف جلو بنشیند.
من مثل کودکان دیگر باهوش نیستم هنگامی که کودکان برای سلامت جسمانی و عقلانی به مراکز سنجش سلامت مراجعه میکنند، اضطراب آنها به طور فزاینده ای زیاد می شود.
در این مراکز کودکان ۵-۶ ساله ای هستند که احساس بدی درباره موفقیتشان در مقایسه با دیگر همکلاسی هایشان دارند.
درمراحل بعدي چنانچه مشكل ترس از مدرسه حل نشده باشد ميتوانيد از راه حل هاي زير استفاده كنيد.

راه حل هاي پيشنهادي براي رفع اين مشكل :

1)اگر فکر می کنید که فرزندتان به کمک بیشتری نیاز دارد، به معلمش بگویید به او توجه وکمک بیشتری کند یا یک معلم خصوصی برایش بگیرید.
2)به جای این که سعی کنید خودتان معلم کودکتان شوید همانند یک راهنمای خوب عمل کرده و به آن کاری که فرزندتان خوب انجام می دهد، تکیه کنید.
3)او را مطمئن سازید که در صورت اشتباه انجام دادن کاری هیچ مساله ای پیش نمی آید و تنها انتظاری که از او دارید این است که سعی کند بهترین باشد.
4)علت نرفتن به مدرسه را دریابید کشف کنید چه عاملی در مدرسه آنقدر کودکتان را آزار می دهد که ازرفتن به آنجا خودداری می کند.
5)با کودک صحبت و او را تشویق کنید تا تمام خبرها و اتفاقاتی را که باعث می شوند او به مدرسه نرود برای شما بگوید، این روش را هم بیازمایید.
6)از کودک بخواهید فهرستی از آنچه در مدرسه مورد علاقه اش است و آنچه را که دوست ندارد با ذکردلیل برای شما بگوید.
ببینید آیا نشانه هایی از این که کودک از مدرسه رفتن نمی ترسد ولی از ترک خانه واهمه دارد می بینید یا خیر؟ ممکن است شما نتوانید به حل و رفع مشکل بپردازید، ولی می توانید به کودک کمک کنید با احساساتش کنار بیاید.
7)با نشان دادن علاقه تان و درک مسائلش به او اطمینان خاطر بدهید.
8)با دوستان و برادر و خواهرهای کودک صحبت کنید.
9)شما اغلب می توانید با پرسش ، از احساساتش آگاه شوید.
10)گاهی برادر یا خواهر بزرگتر می تواند اطلاعات مفیدی به شما بدهد یا شما را در حل و رفع مساله یاری کند.
11)با معلم کودکتان صحبت کنید.مشکل را با او در میان بگذارید.سرآغاز این رفتار چه آموزشی و چه احساسی باشد، معلم باید از قضیه اطلاع داشته باشد و حتی ممکن است ،بتواند در حل و رفع آن مشکل کمک بزرگی برای شما باشد.کودک را به مدرسه و محیط آن علاقه مند کنید این راهها را برای تشویق کودک به منظور به مدرسهرفتن بیازمایید.با نظری مساعد درباره مدرسه صحبت کنید.
12)روزهایی را که قرار است اتفاق خاصی در مدرسه بیفتد یا برنامه خاصی در مدرسه وجود دارد در تقویم علامت بگذارید، مثلا به کودک بگویید: «این هفته قرار است تمام بچه های کلاستان را برای بازدید از یک ایستگاه آتش نشانی ببرند.
فکر می کنی چه چیزهای تازه ای ببینی؟ یادت باشد همه چیز را برای من تعریف کنی».
با دقت کافی وارد عمل شوید اگر دلیل خاصی برای دوست نداشتن یا احساس ناراحتی فرزندتان نسبت به مدرسه وجود ندارد لازم است که شما کمی هوشیارتر و تیزبین تر باشید.
12)درباره هر کدام از روزهای مدرسه اش با او صحبت کنید و عکس العملش را ببینید.
اگر در کشف (یافتن) آنچه که باعث نارضایتی اش می شود به شما کمک کرد، شما نیز در حل این مشکل به او یاری دهید تا به اختیار خود بتواند به خودش کمک کند.همچنین با معلمش درباره روشهایی که ممکن است نظر او را نسبت به مدرسه عوض کند، صحبت کنید.
در حقیقت با کار گروهی می توان ، نگرانی کودکان را درباره مدرسه کم کرد از جمله تشویق های معلم
، داوطلب شدن دانش آموزان ، زنگ تفریح برای استراحت و حتی اختصاص دادن ساعتی در هر هفته برای صحبتکردن مدیر مدرسه با شاگردان.
بنابراین با استفاده از این روشها کودکان  ۶ يا 7 ساله دیگر احساس نگرانی و اضطراب برای مدرسه رفتن ندارند و روز به روز احساس راحتی و رضایت بیشتری خواهند کرد.

چاپ این مطلب

  چطور در کلاس ، معلمی کارآمد باشیم؟
ارسال کننده: a.a - 2017/10/02، 10:19 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

1. قبل از شروع کلاس هدف خود را از ارائه محتوی درس مشخص ‌سازید.

2. با یک‌ برنامه‌ریزی دقیق و داشتن طرح درس مناسب وارد کلاس شوید.
3. دانش آموزان را از هدف آموزشی خود آگاه سازید.
4. از دانسته‌های دانش‌آموزان خود نسبت به محتوای آماده برای تدریس آگاه شوید و متناسب با آن تدریس خود را شروع کند.
5. در هنگام ارائه مطالب از مباحث جذاب و علمی جهت تفهیم مفاهیم استفاده کند.
6. شیوه تدریس خود را متناسب با محتوای مورد نظر انتخاب کنید و از یک روش تکراری استفاده نکنید.
7. در هنگام تدریس با صدای یکنواحت صحبت نکنید و با دانش آموزان تماس چشمی برقرار کنید.
8. هنگام تدریس از دانش آموزان سوالاتی جهت کنترل و جلوگیری از حواس پرتی آنها بپرسید.
9. به شرایط فیزیکی کلاس از نظر( نور، صدا، گرما، چینش صندلی‌ها، ...) توجه کنید و محیطی مناسب و جذاب و درعین حال آرام فراهم کنید.
10. رفتارهای مطلوب را در جمع تشویق کنید ولی بیش از اندازه به آن رفتار تاکید نکنید. نوع تشویق را براساس نوع رفتار، سن، ...انتخاب کنید و آن را بلافاصله بعد از رفتار درست ارائه دهید.
11. در برخورد با رفتارهای نامطلوب در ابتدا به دنبال علت بگردید و سپس در تنهایی به دانش‌آموز تذکر دهید و در صورت تکرار از تنبیه‌های متناسب با عمل او استفاده کنید.
12. به تمام دانش‌آموزان به‌طور یکسان توجه کنید. آنها به اسم کوچک در سرکلاس صدا بزنید و با آنها ارتباط برقرار کنید.
13. تکالیفی جهت تمرین مطالب، متناسب با محتوای ارائه شده و شکوفا کردن حس خلاقیت در آنها ارائه دهید.
14. دانش‌آموزان را به فعالیتهای گروهی ترغیب کنید و یک روحیه رقابتی مثبت بین آنها به وجود آورید.
15. به نظرات دانش آموزان و مشکلات آنها با دقت تمام و درکمال صبر گوش فرا دهید و بعد راهنمایی‌های لازم را انجام دهید.
16. یک الگوی مناسب گفتاری، کرداری، برای دانش‌آموزان ایجاد کنید.
17. به نقاط قوت و ضعف آنها آگاهی پیدا کنید و در جهت رسیدن به خود شکوفایی، آنها را یاری کنید.
18. میزان یادگیری دانش‌آموزان را بر اساس محتوای ارائه شده در کلاس ارزیابی کنید.
19. علاقه خود را به دانش‌آموزان نشان دهید و از آنها حمایت کنید.
20. شرایط  بحث و گفتگو رافراهم آورید و از بیراهه کشیده شدن بحث جلوگیری کنید.
و در این صورت است که هرچه کلاس درسی دوست‌داشتنی‌تر و جذابتر باشد، انگیزه دانش آموزان برای یادگیری بیشتر خواهد بود.

چاپ این مطلب

  چرا كودكم درنوشتن تكاليف اظهار خستگي مي كند؟( قسمت2)
ارسال کننده: a.a - 2017/09/27، 06:13 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - پاسخ (3)

5- درانجام تكاليف كودكتان را همياري كنيد گاهي اوقات فقط كافيست كه پدر ومادر كنار كودك بنشينند واو را تشويق كنند واين خود انرژي مضاعفي را به كودك مي دهد.
6-به كودك بفهمانيد كه مسئوليت انجام تكاليف به عهده اوست واو مي تواند با انجام به موقع وصحيح تكاليف شايستگي خود را به معلم خود ثابت كند
7- حتما با اين واقعيت كنار بياييد كه كودكان نوشتن تكاليف درسي آن هم بدون درنظر گرفتن ظرفيتشان را دوست ندارند.
8-درنوشتن تكاليف به كودك حق انتخاب بدهيد بهتر است کودک بداند بعد از آمدن از مدرسه چه کاری باید انجام دهد. اگر مایل است اول تلویزیون ببیند و بعد به تکالیف خود بپردازد، این را تعیین کنید و با هم به توافق برسید یا این که بهتر است بداند از او انتظار می رود بعد از یک چرت کوتاه شروع به انجام تکالیفش کند. سعی کنید انجام اولین تکلیف مدرسه را برای یک کودک کلاس اولی به یک خاطره خوب و جذاب و توام با نشاط تبدیل کنید.
9- با كمك فرزند خود يك برنامه منظم براي انجام تكاليف فرزند خود آماده كنيد.
10-براي انجام تكاليف فرزند خود مكاني مناسب با نورو ميزتحرير مناسب انتخاب كنيد.
11-مدت زماني را كه بعد از انجام تكاليف به احساس كسلي مي رسد را درنظر بگيريد وبيشتر از آن زمان براي انجام تكاليف تاكيد نكنيم .
 

چاپ این مطلب

  چرا كودكم درنوشتن تكاليف اظهار خستگي مي كند؟( قسمت1) ؟
ارسال کننده: a.a - 2017/09/27، 05:26 AM - انجمن: سوالات اختصاصي كاربران - بدون پاسخ

1-مهم‌ترین نكته‌اي که والدین باید به آن توجه كنند مدت زمان مفیدی است که برای انجام تکالیف لازم است. این زمان برای سنین مختلف و بسته به شرایط دانش‌آموز متفاوت است. والدین باید شرایط سنی کودک را در نظر داشته باشند به طوری که کودکان و دانش‌آموزان پایه‌های ابتدایی را براي مدت زمان طولاني وادار به انجام تکلیف نکنند. ضمن آن‌كه شرایط دیگر دانش‌آموز را نيز لحاظ كنند. صاحب‌نظران تعلیم و تربیت مدت زمان لازم برای انجام تکالیف را برای بچه‌های کودکستان تا پایه دوم ابتدایی ۱۰ تا ۲۰ دقیقه در هر روز و برای پایه‌های بعدی دوره ابتدایی ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیشنهاد کرده‌اند. بنابراین والدین نباید به منظور یادگیری بهتر دانش‌آموز و با این تصور که هر چه زمان بیشتری صرف مطالعه دانش‌آموز شود یادگیری او نیز بیشتر خواهد شد، کودک خود را مدت زیادی وادار به درس خواندن کنند. مسلما کودک در این مدت زمان اضافی به کارهای دیگری مثل خیالبافی‌های ذهنی مشغول می‌شود.
2-نمی‌توان کودک را وادار به انجام تکالیف مدرسه کرد اما از آنجا که نوشتن تکالیف ضروری است والدین با آگاهی و صبر پیشه کردن می‌توانند این را از کودک خود بخواهند. آنها می‌توانند با تمجیدهای کلامی برای انجام این کار به او انگیزه کافی دهند.
  •  چقدر کلمات را خوب روی يك خط نوشتی.
  •  حالا دیگه می‌تونی حروف را به اندزه مناسبش بنویسی، آفرین.
  •  خوشحال می‌شم می‌بینم تکلیفتو مرتب و تمیز می‌نویسی.
3-بهتر است کودک بداند بعد از آمدن از مدرسه چه كاري بايد انجام دهد. اگر مایل است اول تلویزیون ببیند و بعد به تکالیف خود بپردازد، این را تعیین کنید و با هم به توافق برسید یا این‌که بهتر است بداند از او انتظار می‌رود بعد از یک چرت کوتاه شروع به انجام تکالیفش کند. سعی کنید انجام اولین تکلیف مدرسه را برای یک کودک کلاس اولی به یک خاطره خوب و جذاب و توام با نشاط تبدیل کنید. وقتی به بچه‌ها امکان انتخاب داده می‌شود، بهتر عمل می‌کنند چرا که احساس می‌کنندکنترل بیشتری بر زندگی خود دارند. بهتر است انتخاب‌های محدود به فرزند خود پیشنهاد کنید. او در معرض انتخاب بین انجام دادن و ندادن تکلیف مدرسه نیست ولی می‌تواند در مورد زمان آن دست به انتخاب بزند. به اين ترتيب کودک می‌فهمد هدف انجام کار است.
4-مهم است فضایی که کودکان تکالیف‌شان را انجام می‌دهند:
  •  روشنایی مناسب داشته باشد.
  •  راحت باشد.
  •  وسایل مدرسه از قبيل خودکار، مداد، تراش، دفتر و کتاب‌های لازم در آنجا مهیا باشد.
  •  ساکت و عاری از هرگونه عامل حواس‌پرتی (مثل تلویزیون، بازی‌های ویدئویی، زنگ تلفن یا صدای دیگر اعضای خانواده) باشد.
    ادامه دارد...................-

چاپ این مطلب