امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
با اضطراب جدايي دركودكان چه كنيم؟
#1
اكثريت والدين كه فرزندانشان درسنين بالاي شش ماه بسر ميبرند با اين مساله مواجه هستند كه فرزندشان به يكي از والدين وابستگي بسياري دارد و از او جدا نميشود و زمانيكه والد خود را نزديك خود نميبيند دچار ترديد مي شود وزمانيكه والد را دردسترس خود بببيند با خود مي گويد والدينم مرا دوست دارد وهرگاه به اآنها نياز داشته باشم دردسترس من است و با شهامت وغرور بيشتري به كند وكاو مي پردازد وليكن با اين وجود حضور والد خود را كنترل مي كند .اين رفتار تا سنين دو يا سه سال به همين نحو ادامه دارد ولي بعد ازاين سنين كودك كم كم متوجه ميشود كه گهگاهي نياز است والدينش دو از او باشند و درنقش شريك عمل مي كند.ولي با توجه به اينكه تنهايي وتنها بودن ترسي است كه درتمامي دوران زندگي بشر تجربه شده مي تواند دليل محكمي براي ايجاد اضطراب جداي دردوران طفوليت باشد .والدين بايد بدانند كه بخصوص درسنين شش ماهگي به بعد به كودك خود آرامش خاطر دهند كه هميشه درموقع لزوم كنار او هستند و ايجاد شرايط مطلوب از وابستگي كودك نسبت به خود بكاهند حتي والدين شاغل كه مجبور به ترك كودكانشان درسنين پائين هستند نبايد به يكباره كودك را درمحيط هاي مثل مهد تنها بگذارند وبايد با حضور كم رنگ خود رفته رفته كودك را به اين دوري عادت دهند چون همين اضطراب ها واحساس ناامني ها دردوران بزرگسالي صدمات شديدي به فرزندشان ميزد كه جبران ناپذير است .


سلام جهان!:

- www.google.com/intl/en/policies/terms/
- اهداف والدين براي تربيت مشخص است : پرورش وتربيت يك انسان شاد وراستگو،اخلاق گرا، سودمند وموثر ومستقل


فایل‌(های) پیوست شده بندانگشتی (ها)
   
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان